சுவர்க்கோழி

பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்

2012-01-12T22:30:00.000-08:00

கரங்களை இழந்த ஈழத்துக் குழந்தைகளுக்கும்
இனிக்கட்டும் செங்கரும்பு.

கணவன்களை இழந்த ஈழத்துப் பெண்களுக்கும்
பொழியட்டும் புது மஞ்சள்

வயல்களை இழந்த ஈழத்து விவசாயிகளுக்கும்
பொங்கட்டும் புத்தரிசி

உள்ளோருக்கும், இல்லாருக்கும் எல்லாருக்கும் பொதுவென
முகிழட்டும் தைப்பொங்கல்.

பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

என்னவெல்லாம் நடக்கிறது இந்த நாட்டில்?

2011-11-23T01:14:00.000-08:00

என்னவெல்லாம் நடக்கிறது இந்த நாட்டில்?

செய்த்தித்தாள்கள் பார்க்காமல், செய்திகள் கேட்காமல் இருந்தால் ஒழிய ஒருவரால் இந்தியாவில் மன நிம்மதியோடு இருந்து விட முடியாது. எத்தனை எத்தனை கொடுமைகள் நடக்கின்றன? கொஞ்ச நாட்களாக படிக்கவும் எழுதவும் முடியாத அளவுக்கு பணிச்சுமை கூடி விட்டது. ஆனாலும் சில செய்திகளைப்பற்றிய என் பார்வையை பதிவு செய்துவிட விரும்புகிறேன்.

1. பேருந்துக் கட்டணம்- பால் விலை உயர்வு.

என்னைப்போன்ற மாதக் கூலிக்கார குடும்பஸ்தனுக்கு இதைவிடவும் பெரிய சோதனை இருக்க முடியாது. ஜெயலலிதா என்ற சர்வாதிகாரியின் இந்த கடும் விலை உயர்வு சற்றும் நியாயப்படுத்த முடியாதது. இதே கட்டணத்தில் தனியார் பேருந்துகள் லாபமீட்டி வருகையில் அரசுப்போக்குவரத்து கழகங்கள் நட்டத்தில் இயங்குகின்றன எனச் சொல்வது ஆடத்தெரியாதவர் வீதி கோணல் என்பதைப் போல உள்ளது. ஏற்கனவே கருணாநிதி என்பவர் நகர்ப்புறங்களில் சொகுசுப் பேருந்துகளை மட்டுமே அலைய விட்டு மறைமுகமாக மக்களை வதக்கினார். இந்த அரசு நேரடியாகவே வதக்கி வருகிறது. உள்ளாட்சி தேர்தல்களில் அம்மாவின் நல்லாட்சியால் வென்றதாக சொன்ன அத்தனை அதிமுக வெற்றியாளர்களையும் கேட்கிறேன் இதுதான் நல்லாட்சியா?

இந்த இரு விலை உயர்வுகளும் திரும்ப எடுத்துக் கொள்ளப்பட வேண்டும். அப்படி இல்லாவிட்டால் மக்கள் மாதம் ஒரு நூறோ- இருநூறோ அரசுக்கு பிச்சையாக அனுப்பி நிதிச் சுமையை குறைக்க வேண்டுகிறேன். இதுவே தாங்க முடியவில்லை, இன்னும் மின்கட்டணம் எப்படி இருக்குமோ?

2. கூடங்குளம் அணு உலை எதிர்ப்பு போராட்டங்கள்

இந்தப் போராட்டங்கள் மிகுந்த சந்தேகத்தையே ஏற்படுத்துகின்றன. வேறெந்த மக்கள் பிரச்ச்சனைகளுக்கும் முன்னே வராத கிறித்தவ பாதிரியார்கள் இந்தப் போராட்டத்தில் மட்டும் வரிந்துகட்டிக்கொண்டு இறங்கி இரூக்கிறார்கள். இதை மதத்தோடு சம்பந்தப்படுத்தக் கூடாது என்றும் இது வெளி நாட்டு சக்திகளால் பண உதவி செய்யப்பட்டு ஊக்குவிக்கப்படவில்லை என்று முழுதாக யாரும் சொல்லி விட முடியாது. போராட்டக் குழுவில் யாரும் அணுசக்தி நிபுணர்கள் இருப்பது போலத் தெரியவில்லை. ஆனாலும் என்னவோ பெரிய விஞ்ஞானிகள் அளவுக்கு உலையின் வரைபடம், எரிபொருளின் தன்மை, கழிவுகளின் விபரங்கள் என்று சகட்டு மேனிக்கு அண்ணா ஹஸாரே பாணியில் கேட்டு நிர்ப்பந்திக்கிறார்கள். இவர்கள் சந்தேகம் கேட்பது போல இல்லை. விபரங்களைக் கேட்டு புதிய அணு உலை கட்டுவார்களோ என்று எண்ணுமளவு உள்ளது.

அப்துல் கலாம் இவர்களைப்பார்க்கும் முன்பு “அவர் ஒரு தமிழனாக வந்தால் பார்ப்போம்; அணுசக்தி நிபுணராக வந்தால் பார்க்க மாட்டோம்” என்று சொல்லி விட்டு அவர் போன பின்னாலே அவர் எங்களை வந்து பார்க்கவில்லை என்கிறார்கள். நடுவணரசின் நாரயணசாமி போரட்டத்துக்காப செலவுக் கணக்குகளை கேட்கிறார். இவர்களும் ஒன்றும் பேசவில்லை. நியாயமாகப் பார்த்தால் அவர்கள் காங்கிரசுக் கட்சியின் செலவுக் கணக்குகளையும் வரவின் மூலங்களையும் கேட்டிருக்க வேண்டும்.

இந்த உலை குறித்த பாதுகாப்பு அம்சங்களை அரசு மக்களிடம் மிகத்தெளிவாக விளக்க வேண்டும். ஆனால் இந்தப் போராட்டக் காரர்களுக்கு அதையும் தாண்டிய பயம் இருக்கிறதா அல்லது அவர்கள் வேறு எதையாவது எதிர்பார்க்கிறார்களா எனத் தெரியவில்லை.

இந்தியா போன்ற நாடுகளில் மின்தேவை அதிகமாக உள்ளது. பிற மின் உற்பத்தி முறைகள் நமது தேவையை ஈடுகட்டுவதாக இல்லை. பாதுகாப்பான அணு உலைகள் தவிர்க்க முடியாதவை.

3. முல்லைப்பெரியாறு

முல்லைப்பெரியாறு என்பது வெறும் ஆறு அல்ல. அது தமிழகத்தின் ஆறு மாவட்ட்டங்களது ரத்த நாளங்களில் ஓடிக்கொண்டிருப்பது. தேனிப் பகுதிகளில் போய்வந்த யாவரும் இதை மறுக்க முடியாது. ஆற்றின் நீர்ப்பிடிப்பு பகுதிகள் அதிகம் தமிழகத்தில் உள்ளன. அணையின் உறுதித்தண்மை குறித்த எந்த தொழில் நுட்ப அறிவியல்பூர்வமான விபரங்களையும் கவணத்தில் கொள்ளாமல் கேரளவாதிகள் அணைய இடிப்பதில் குறியாக இருக்கிறார்கள். புதிய அணையில் இருந்து தண்ணீர் தருவோம் என்று எழுதிக் கொடுத்தாலும் அது ஏமாற்று வேலையாகவே இருக்கும்.

இத்தனை களேபரங்கள் போதாது DAM999 என்று என்ற படத்தையும் இறக்கி விட்டிருக்கிறார்கள். சீன அணையின் கதை இது என்றும் உலகின் அனைத்து பாதுகாப்பற்ற அணைகளின் மொத்த உருவகம் என்றும் அதன் இயக்குனர் அளந்து விட்டாலும் பெயரில் உள்ள 999 என்பது அது முல்லைப்பெரியார் அணைதான் என்று சொல்லாமல் சொல்கிறது. ஆமாம் அப்படித்தான் என்று நேர்மையாக ஒப்புக் கொள்ள தைரியம் இல்லாதவர்கள் எடுக்கிற படமெல்லாம் நல்ல படமாக இருக்க முடியாது. அரசியல் உள்னோக்கம் கொண்ட படமே இது. இந்தப் படம் கேரளாவில் பிரச்சாரத்துக்கு பயண்படலாம். தமிழ் நாட்டில் வெளியிடப்படாமல் இருப்பது நல்லது.

4. ஏழாம் அறிவு

இது ஒன்றும் நல்ல படம் அல்ல. மற்ற எந்த மசாலாப்படங்களை விடவும் முன்னாடி நிற்பதல்ல. ஒரு சராசரி படம் அவ்வளவே. தமிழனின் இன உணர்வை தட்டி எழுப்புகிறது என்று சொல்கிறார்கள். அப்படி அல்ல. அது படத்தின் வியாபாரத்துக்காக சேர்க்கப்பட்டது. ஒரு நேர்காணலில் உதயநிதியிடம் கேட்கிறார்கள். ஆட்சி மாறிவிட்டதே உங்களின் சினிமாக்கள் இனி எடுபடுமா என்று. அவர் சொல்கிறார். சினிமாவும் அரசியலும் ஒன்று கலக்க தெவையில்லை என்று. வெறும் நாடாள்வது மாட்டுமே அரசியல் என்று புரிந்து கொண்டஒருவரின் படத்தில் இன அரசியல் இருக்கும் என்று சொன்னால் சிரிக்கத்தான் வேண்டும்.

இந்தப் படத்தில் ஒரு நல்ல விசயம் பார்த்தேன். வைரஸ் போன்ற நோய்த்தொற்றுக்கிருமிகள் எப்படியெல்லாம் பரவலாம் என்பதை மிகவும் அருமையாக காட்சிப்படுத்தி இருக்கிறார்கள். அந்தப்பகுதி தனியாக மக்களிடம் பரவலாக கொண்டு செல்லப்பட வேண்டும். மிக அருமையான பொது சுகாதார விழிப்புணர்வு அது.

இந்தப் படத்தின் மைய இழையான இறந்த ஒருவரின் திறமைகளை அவரின் சந்ததியினரிடம் தூண்டலாம் என்பது நல்ல கற்பனை. பாராட்டத்தக்கது. மற்றபடி அதில் சொல்லப்படுகிற அறிவியல் விளக்கங்கள் எல்லாம் அபத்தங்களே. ஸ்ருதிஹாஸன் இந்தப் படத்தில் பேசுகிற தமிழின் அழகு இந்தப் படம் தமிழினப்பெருமையை சற்றும் உயர்த்தவில்லை என்பதற்கு ஒரு சான்று. வெறும் வியாபாரத்தந்திரம். அவ்வளவே.

Image from : http://upload.wikimedia.org/wikipedia/en/thumb/9/97/DAM_Poster.jpg/220px-DAM_Poster.jpg

பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது தண்டனைக்குறைப்புக்காக தமிழக சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் இயற்றிட தமிழக முதல்வருக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்புங்கள்

2011-08-29T03:08:00.000-07:00

பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது கருணைமனுக்களை நிராகரிக்குமாறு மத்திய அரசு பரிந்துரைத்துவிட்டது. செப்டம்பர் 9 தூக்கு என்கிறார்கள். இந்த நிலையில் தமிழகத்தில் மரண தண்டனைக்கெதிரான விவாதங்களும் போராட்டங்களும் வலுப்பெற்றுள்ளன. இதே காலகட்டத்தில் செங்கோட்டை தாக்குதலுக்காக தண்டிக்கப்பட்ட ஆரிப், பாராளுமன்றத்தாக்குதலில் தண்டிக்கப்பட்டுள்ள அப்சல் குரு ஆகியோரது தண்டனைகளும் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளன. தமிழகத்தில் பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது தண்டனைக் குறைப்பே வலியுறுத்தப் படுகிறது. உயிரென்றால் எல்லாம் உயிர்தான். பாராளுமன்றத்தாக்குதல் நடத்தியவர்களும் அதை விடுதலைப் போராட்டம் என்றுதான் அறிவிக்கிறார்கள்.

இப்படியான நிலையில், மரண தண்டனை என்பதை முற்றாக ஒழிக்க வேன்டும் என்பதே என் விருப்பம். அப்சல் குருவின் தண்டனையும் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும்; பேரறிவாளனது தண்டனையும் ரத்து செய்யப்பட வேண்டும். கடந்த வருடத்தில் மட்டும் உலகெங்கும் 2000க்கும் அதிகமானோர் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டுள்ளனர். அந்த நாடுகளில் சீனா ஆயிரத்துக்கும் அதிகம் பேரைக் கொன்று முதலிடத்தில் உள்ளது.

மரண தண்டனை முற்றாக ஒழிக்கப்பட்டு மனித நேயம் காக்கப்பட வேண்டும் என்பதும் நாம் நமது சமூகத்தின் நாகரீக மேன்மையைக் மெருக்கூட்டவேனும் மரண தண்டனையை ஒழிக்க வேண்டும் என்பதும் என் விருப்பம். இதே விருப்பம் உங்களுக்கும் இருந்தால் பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது தண்டனைக்குறைப்புக்காக தமிழக சட்டமன்றத்தில் தீர்மானம் இயற்றிட தமிழக முதல்வருக்கு ஒரு கடிதம் அனுப்புங்கள்.

இந்த நேரத்தில் பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது தண்டனைக்குறைப்பை வெறும் இன அபிமானமாக எடுத்துக் கொள்ள வேண்டாம். இந்த முயற்சியில் முதல் படி இந்த மூவருக்கும் என்று கொள்ளவும். இவர்கள் மூவரும் தற்போது தூக்குக் கயிறு எடுக்கப்படும் நாளை எண்ணிக்கொண்டு உள்ளவர்கள். அப்சல் குரு மற்றும் ஆரிப் ஆகியோரின் கதியும் இதுவே. இவர்கள் இருவரையும் குறித்து தமிழக சட்டமன்றம் பேச முடியாது. முற்றாக மரணதன்டனை ஒழிப்பு என்ற மிகப் பெரிய போராட்டத்தில் முதல் படியாக பேரறிவாளன் முருகன் மற்றும் சாந்தன் ஆகியோரது தண்டனைக் குறைப்பை வலியுறுத்துவோம். இந்த ஐவரும் தவறு செய்தார்களா இல்லையா என்ற விவாதத்துக்கு அப்பாற்ப்பட்டு இவர்கள் வாழ விரும்பி தண்டனை ரத்து கோரியவர்கள் என்பதை நினைவில் கொள்க. வாழ விரும்புகிறவனின் உயிரைப்பறிப்பது ஒரு நாகரீக சமூகத்துக்கு அழகல்ல.

உங்கள் என்னமும் இதே போல இருப்பின் அவசியம் விரைவில் தமிழக முதல்வருக்கு ஒரு மடல் அனுப்புங்கள்; முடிந்தால் உடன் ஒரு பத்து பேரின் கையெழுத்தை வாங்கி வலுவுடன் அனுப்புங்கள். தெருவில் இறங்காவிட்டாலும் குறைந்த பட்சம் முதல்வரின் தனிப்பிரிவுக்கு இந்த கடிதங்களையாவது அனுப்புவோம்.

காமெடி காந்தி அண்ணா ஹஸாரேவின் போராட்ட நாடக அலையையும் மீறி இவர்களின் தண்டனைக்குறைப்பை வலுவாக வலியுறுத்துவோம்.

நடிகர் சச்சின் டெண்டுல்கர் பாரத் ரத்னா விருதுக்கு தகுதியானவர்தானா?

2011-08-17T01:28:00.000-07:00

நடிகர் சச்சின் டெண்டுல்கர் இரண்டு கோடி ரூபாய் வரிவிலக்கு பெற்றார்

கடந்த வாரம் ஒரு பழைய புதிய வாரப்பத்திரிக்கையில் ஒரு செய்தி பார்த்தேன். எந்த பத்திரிக்கை என்று நினைவு இல்லை. சச்சின் டெண்டுல்கர் தான் தொழில்முறை கிரிக்கெட் ஆட்டக்காரர் அல்ல என்றும் தொழில்முறையில் தாம் ஒரு நடிகன் என்றும் சொல்லி விளம்பரங்களில் சம்பாதித்த வருமானத்திற்கு இரண்டு கோடி ரூபாய் வரிவிலக்கு பெற்றுள்ளார். இது பற்றிய ஆங்கிலச் செய்தியின் இணைப்பு இங்கே. http://in.finance.yahoo.com/news/Actor-Sachin-Gets-Tax-Break-yahoofinancein-2344146558.html

பணக்காரர்களின் பண வெறிக்கு முன்னால் எதுவும் நிற்க முடியாது என்பதற்கு இதைவிடவும் பெரிய எடுத்துக் காட்டு இருந்துவிடமுடியாது. சச்சினை ஒரு கடவுளுக்கு நிகராக இந்திய கிரிக்கெட் பைத்தியங்களும் ரசிகர்களும் கொண்டாடுகிறார்கள். நாடாளுமன்றத்தில் பாராட்டுப்பத்திரம் வாசிக்கப் படுகிறது. இத்தனையும் அவரின் கிரிக்கெட் சாதனைகளுக்குத்தான். ஆனால் தனக்கு அடையாளாமான அந்த தொழிலையே மறைத்து தாம் ஒரு தொழில் முறை கிரிக்கெட்காரன் அல்ல என்று பொய் சொல்லி வரிவிலக்கு பெறுகிறார் எனும் போது அவரின் பண வெறியை என்னென்று சொல்வது? அவரது பணவசதிக்கு வெறும் பிசாத்து காசு ரெண்டு கோடிக்காக இப்படியொரு பொய் சொல்ல வேண்டுமா?

ஆனால் என்ன நடந்தாலும் எத்தனை முறை நடந்தாலும் கிரிக்கெட் மீதான மோகமும் வெறியும் இந்தியாவில் குறையாது. ஐ.பி.எல் விளையாடுவதில் காட்டும் ஆர்வத்தை கொஞ்சமும் காட்டாமல் இங்கிலாந்தில் தோற்கிறது இந்தியா பெயரிலான அணி. இது அரசின் அணி அல்ல. ஒரு பணம் சம்பாதிக்கும் நிறுவனத்தின் அணி. அதை நாட்டுப்பற்றோடு தொடர்பு படுத்து கொடியையும் போட்டு எத்தனை எத்தனை மோசடிகள்.

இப்படிப்பட்ட அர்பணிப்பு மிகுந்த நேர்மையான நடிகருக்கு பாரத் ரத்னா விருது வழங்க வேண்டுமென்று பலரும் கோரி வருவது நியாயம் தான். நடிகர் சச்சின் டெண்டுல்கர் பாரத் ரத்னா விருதுக்கு தகுதியானவர்தான்.

Thanks to www.4to40.com for royalty free image.

சாரு மீதான கீற்றின் அசிங்கமான நடவடிக்கையை கண்டிக்கிறேன்

2011-08-08T21:18:00.000-07:00

சாருவின் மனைவி நித்யானந்தாவுக்கு எழுதியதாக ஒரு கடிதத்தை நித்யானந்தா வெளியிட்டாராம். அதை கீற்றில் ஒருவர் வியாக்ஞானம் எழுதி பதிப்பித்திருக்கிறார் (http://www.keetru.com/index.php?option=com_content&view=article&id=15619:2011-07-17-06-08-51&catid=1:articles&Itemid=264) ஜூலை 17 இல். மிகவும் அருவருப்பான இந்தக் காரியத்துக்காக கீற்று வெட்கப்படவேண்டும். இன்னும் அது அகற்றப்படவில்லை. இதற்காக எனது கண்டனங்களை இதன் மூலம் பதிவு செய்கிறேன்.

சாரு எழுதுகிற விதத்தை வைத்து அவரின் மேல் ஒரு பயங்கரமான பிம்பம் உருவாகி இருக்கிறது. சாரு பெரிய பெண்பித்தன் என்று. அதில் உண்மை இருக்கலாம்; இல்லாமலும் போகலாம். அதைப்பற்றி நமக்கென்ன. நாட்டில் இது மாதிரி யாருமே செய்யவில்லையா? அதை ஒரு எழுத்தாளன் செய்துவிட்டால் தப்பா? சாரு ஒன்னும் நீதிபோதனை செய்யும் எழுத்தாளன் அல்ல. எனவே அவரின் தனிமனித ஒழுக்கம் குறித்து அவரும் அவர் குடும்பத்தினரும் கவலைப்பட வேண்டியது. மற்றவர்கள் அல்ல. சாரு குறித்து பலவித கதைகளும் உலவி வருகின்றன. அது குறித்து அவரே அலட்டிக் கொண்டதாக தெரியவில்லை. ஒரு சாதாரண மனிதனுக்குள்ள பெரும்பாலான பிற்போக்குத்தனங்களையும் கொண்டிருக்கும் சாரு என்ற படைப்பாளி நல்லவராக இருக்க வேண்டும் என்ற எதிர்பார்ப்பு யாருக்கும் இல்லை. பெண்களை வீழ்த்த ஒருவனுக்கு எழுத்தாளன் என்ற போர்வை அவசியமல்ல. இந்தக் காலத்துப் பெண்கள் அவ்வளவு அறிவிலிகள் அல்ல.

நித்யானந்தா வெளியிட்ட கடிதம் உண்மையானதுதானா என்ற சிந்தனை இல்லாமல் இதை கீற்று வெளியிட்டிருக்கிறது. ஒரு நாலாந்தர பத்திரிக்கைக்கும் இவர்களுக்கும் என்ன வித்யாசம்? இந்தக் கடிதம் உண்மையாகவே இருந்தாலும் அது குறித்து பிரஸ்தாபிக்க கீற்றுக்கு ஏன் ஆர்வம் என்று விளங்கவில்லை. சாரு என்ற எழுத்தாளர் மேல் தார்மீக கோபமோ வன்மமோ எதுவாக இருந்தாலும் தீர்த்துக்கொள்ள வேறு நாகரீகமான வழிகள் உள்ளன. இத்தனை நாள் கழித்து வெளியிட்ட நித்யானந்தா செய்தது அசிங்கம் என்றால் கீற்று செய்ததும் அதைத்தான். இப்படியெல்லாம் எழுதுவதால் சாருவுக்கு வக்காலத்து வாங்கவில்லை. தமில்ழில் தனித்துவமிக்க எழுத்தை கொண்டிருக்கும் சாரு என்ற படைப்பாளிக்காக ஒரு தமிழ் படிக்கும் வாசகன் என்ற முறையில் எனது கண்டனத்தை பதிகிறேன்.

"இக்கடிதம் சாருவின் வீட்டுப் பிரச்சினை என்பதைவிட, அசிங்கமான அவரது அந்தப்புரத்தின் இன்னொரு பகுதியை வெளிப்படுத்துகிறது என்பதுதான் உண்மை" இப்படி எழுதியிருக்கிறார் அந்த அறிவாளி. அடுத்தவன் வீட்டு அந்தப்புரத்தில் நுழைவது அசிங்கத்திலும் அசிங்கம். இதை எழுதியவருக்கும் நித்யானந்தாவுக்கும் ஒரே நோக்கம் தான் இருக்க முடியும்.

மைனாரிட்டி அ.தி.மு.க. அரசும் சமச்சீர் கல்வியும்

2011-08-07T20:33:00.000-07:00

கருணாநிதி தலைமையிலான தி.மு.க அரசின் அட்டூழியங்களினால் வெறுப்புற்ற தமிழக மக்கள் அ.தி.மு.வுக்கு ஒரு வாய்ப்பு வழங்கினர் என்று பலதரப்பிலும் பேசப்படுகிறது. உண்மையில் நான் அன்றாடம் சந்திக்கும் பலதரப்பட்ட மக்களும் இதே மனநிலையில் தான் உள்ளனர். எதாவது மாற்றம் வருமென்று பெரிய நம்பிக்கையில் உள்ளனர். சில அடாவடிகளை குறைத்துக் கொண்டதன் மூலம் ஜெயலலிதா தலைமையிலான அரசும் மக்களுக்கு இந்த நம்பிக்கையை அதிகப்படுத்தியது. ஆனாலும் ஜெயலலிதாவின் உடன்பிறந்த வியாதியான வறட்டுப் பிடிவாதத்தால் இன்று நமது எதிர்காலமான பள்ளிக் குழந்தைகள் மிகவும் குழப்பத்திலாழ்ந்துள்ளார்கள்.

இந்த நிலைமைக்கு ஜெயலலிதாவின் பிடிவாதம் மட்டும் காரணம் அல்ல. அது ஒரு சின்ன காரணம் தான். உன்மையான காரணம் மெட்ரிக் பள்ளிக்கூட முதலாளிகள் தான். அவர்களின் லாபவெறியினால் தான் நம் குழந்தைகள் இரண்டு மாத காலமாக பாடங்களைப் படிக்காமல் உள்ளனர். இந்த காலகட்டத்தில் தான் சமச்சீர் கல்வி என்றால் என்னவென்று தெரியாத தமிழ் மக்களும் அது என்ன என்று கேட்டும் கவனித்தும் வருகிறார்கள்.

தி.மு.க. அரசு கொண்டு வந்த சமச்சீர் கல்வி ஒரு முழுமையான சமச்சீர் கல்வி அல்ல என்ற போதிலும் சமச்சீர் கல்வியை நோக்கிய பயணத்தின் தொடக்கம் என்ற வகையில் அது மிகவும் வரவேற்கத்தக்கது. சமச்சீர் கல்வி என்பது வெறும் பாடத்திட்டம் சம்பந்தமான மாற்றம் அல்ல. அப்படியாக இருந்திருந்தால் இந்த மெட்ரிக் பள்ளி முதலாளிகள் இப்படி அரசுடன் கள்ளக்கூட்டு வைத்து பிள்ளைகளை வஞ்சித்திருக்க மாட்டார்கள். சமச்சீர் கல்வி படிப்படியாக கல்வியில் சமத்துவத்தை கொண்டு வரக் கூடியது. அன்றாடக்கூலிகளின் - அடித்தட்டுப் பாட்டாளிகளின் பிள்ளைகள் மெட்ரிக் பள்ளிகளிலும் கான்வென்ட்களிலும் படிக்க முடியாது என்பதால்தான் அரசுப் பள்ளிகளில் படிக்கிறார்கள். கொஞ்சம் சாப்பாட்டுக்கு சிரமமில்லாத நடுத்தட்டு மக்கள் கடன் பட்டாவது தங்கள் பிள்ளைகளை மெட்ரிக் பள்ளிகளில் படிக்க வைக்கிறார்கள்.

வசதி படைத்த கணவான்கள் பெரும்பள்ளிகளிலும் கோடீசுவரர்கள் வெளி நாட்டிலும் தம் பிள்ளைகளை படிக்க வைக்கிறார்கள். எப்படி நமது சமூகம் வர்க்கங்களாக பிளவுண்டு அடிமைப்பட்டு கிடக்கிறதோ அப்படியே சமூகத்தின் அங்கமான கல்வியும் வர்க்க வேறுபாடுகளால் தளைப்பட்டு கிடக்கிறது. இப்படி சொல்வதை சிலர் புதியதலைமுறை பத்திரிக்கைகளில் வரக்கூடியதைப் போல கம்யூனிஸ்ட்டுகள் என்று கிண்டலடிக்கலாம். ஆனால் இது தான் உண்மை. காசு உள்ளவன் பிள்ளைகள் பெரிய பள்ளிகளில் படிப்பதும் காசு இல்லாதவன் பிள்ளைகள் அரசுப்பள்ளிகளில் படிப்பதும் கஞ்சிக்கே இல்லாதவன் பிள்ளை பள்ளிக்குப் போகாமல் வேலைக்குப் போவதும் மறுக்க முடியாத சமூக அவலங்கள்.

பெருநகரத்தில் கணவான்களின் காசுக்காக பள்ளிக்கூடத்தொழில் நடத்தும் சோ. ராமசாமி போன்ற பார்ப்பன அறிவாளிகள் சமச்சீர் கல்வியை கட்டைவண்டி என்று கிண்டலடிக்கிறார்கள். அதன் பிண்ணனியில் தம் வருமானம் குலைந்து விடக் கூடாது என்ற ஆற்றாமையே எனக்குக் கேட்கிறது. இப்படி அரசு பள்ளிகளின் கல்வித்திட்டம் தனியார் பள்ளிகளிலும் அரசுப்பள்ளிகளிலும் ஒன்றே என்று சொல்லி விட்டால், தாம் உயர்ந்த கல்வியை கொடுப்பதாய் புளுகிவிட்டு காசு பார்க்க முடியாது என்ற கடுப்பிலேயே தனியார் பள்ளி முதலாளிகள் என்ன விலை கொடுத்தாவது இந்த சமச்சீர் கல்வித்திட்டத்தை முடக்க முயல்கிறார்கள்.

தனியார் பள்ளி முதலாளிகள் இங்கே கிடந்து துடிப்பதில் அர்த்தம் இருக்கிறது. அரசும் ஏன் கிடந்து துடிக்க வேண்டும்? புரிந்து கொள்வது மிக எளிது. இது மக்களுக்கான அரசு அல்ல. பெரும்பான்மையினருக்கான அரசு அல்ல. காசு கொழிக்கும் சிறுபான்மையினரான முதலாளிகளுக்கான அரசு இது. வார்த்தைக்கு வார்த்தை மைனாரிட்டி தி.மு.க. அரசு என்று வசைபாடிய ஜெயலலிதா தலைமையில் இன்று தமிழகத்தில் நடப்பது கருத்தியல் மைனாரிட்டி அரசு. பெருந்திரளான மக்களின் விருப்பத்துக்கு எதிராக கொஞ்சமே கொஞ்சம் உள்ள கல்வி வியாபாரிகளின் தயை வேண்டி தமிழக அரசு இந்த சமச்சீர் கல்வியை முடக்க பெரும் பிரயத்தனம் எடுத்து வருகிறது. இப்படி சில முதலாளிகளின் நலனுக்காக பாடுபடும் மைனாரிட்டி அ.தி.மு.க அரசு மிகவும் தவறாக வழி நடத்தப் படுகிறது என்று அரசு வக்கீலே சொல்கிறார். பின் அவர் அது தன் சொந்தக் கருத்து என்று பின்வாங்கிக் கொண்டதாக கேள்விப்பட்டேன். மக்கள் விரோத அரசுகள் ஆளும் நாட்டில் நீதிமன்றம் எப்படி இருக்கும்? அதுவும் மக்களுக்கு எதிராகத்தான் இருக்கும். உச்ச நீதிமன்றம் வரை இந்த விவகாரம் போய் விட்டது. உச்ச நீதிமன்றம் பாடப்புத்தகங்களை வழங்கும் கெடுவை தல்லிப் போட்டுக் கொண்டே போகிறது. பாடப்புத்தகங்கள் வழங்க பத்தாம் தேதி வரை கெடு விதிக்கும் கோர்ட், தீர்ப்பை இருபத்தி ஆறாம் தேதி வரை தள்ளி வைக்கிறது. யாருக்காக இந்த நாடகமென்று இனியும் சொல்ல வேண்டுமா? தமிழக அரசும் ஒரு படி மேலே போய் விட்டது. தீர்ப்பு இன்னும் வரவில்லை. அதற்குள் பாடப்புத்தகங்களை அச்சிட முதலாளிகளை அரசு தேர்வு செய்து கைகாட்டியும் விட்டது. என்ன பாடத்திட்டம் என்ற தீர்ப்புக்கு முன்னமே இப்படி அடாவடி யார் செய்வார்கள்? சந்தேகமே இல்லாமல் பாசிஸ்ட்டுகள் தான் (என்னிடம் சில நண்பர்கள் கேட்டிருக்கிறார்கள். பாசிசம் என்றால் என்னவென்று. வெகுசிலரின் நலனுக்கான தனிப்பட்ட விருப்பத்தின் காரணமாக பெரும் பான்மையான மக்களின் மேல் அடக்குமுறைகளையும் கொடுமைகளையும் ஏவிவருகிறதான இந்த அரசுதான் பாசிச அரசு என்பதை அவர்களுக்கு இதன் மூலமாக சொல்லிக் கொள்கிறேன்).

ஏன் சமச்சீர் கல்வி வேண்டும்? எல்லோருக்கும் சமமான வாய்ப்புகள் உருவாக வேண்டுமானால் எல்லாமும் சமமாக வேண்டும். (அம்பேத்கர் சொன்ன குட்டையான கைக்கு நீளமான வாளும் நீளமான கைக்கு குட்டையான வாளும் என்ற எடுத்துக் காட்டை இங்கே நினைவுபடுத்திக் கொள்ளுங்கள்). மிக முக்கியமாக கல்வி சமமாக்கப்படவேண்டும். ஏற்றத்தாழ்வுகள் நிரம்பின இந்த சமூகத்தில் சமச்சீர் கல்வி அப்படியான சமத்துவத்தை கொண்டு வந்து விடுமென்று எதிர்பார்க்க முடியாது. ஒன்றுமே இல்லாததற்கு எதாவது ஒன்று இருக்கலாம் என்ற ஆறுதல் காரணமாக சமச்சீர் கல்வியை வரவேற்க வேண்டும். போகப்போக ஒரு சமத்துவமான சமூகத்தில் உண்மையான சமச்சீர் கல்வியை கொண்டு வந்து விடலாம் என்ற எதிர்பார்ப்பில் சமச்சீர் கல்வியை வரவேற்கலாம். பள்ளிகளில் நிலவும் இந்த ஏற்றத்தாழ்வு வெறும் பாடத்திட்ட மாறுதல்களால் சரிசெய்துவிடக் கூடியது அல்ல. என்ற போதிலும் இப்படியான ஏற்றத்தாழ்வுகள் மிக்க பள்ளிக்கல்வி இதுகாலம் வரை உருவாக்கி வந்த சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளை களையும் போராட்டத்தின் முதல் அடியாக இந்த மாற்றம் இருக்கும்.

இதில் கிளைக்காமெடியாக ஞானி போன்றவர்கள் அரசு அலுவலர்கள் அரசுப்பள்ளி ஆசிரியர்கள் முதலில் அவர்கள் பிள்ளைகளை அரசுப்பள்ளிகளில் சேர்க்க வேண்டும் என்று சொல்கிறர்கள். அவர்கள் அரசுப்பள்ளிகளை தவிர்க்கக் காரணம் என்ன? தம் பிள்ளைகள் நன்றாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவர்களின் எதிர்பார்ப்பு தவறல்ல. அரசுப்பள்ளிகளை தரமுயர்த்தினால் அவர்கள் ஏன் அங்கே போகப் போகிறார்கள்? அரசுப்பள்ளிகளில் படித்தவர்களுக்கு அரசு வேலைவாய்ப்பில் முன்னுரிமை; தமிழில் கற்றவர்களுக்கு முன்னுரிமை என்று அரசு சட்டம் இயற்றட்டும். அப்புறம் எல்லோரும் அங்கே போவார்கள். மத்திய அரசின் வேலைகளுக்கான உயர்கல்விக்கான விண்ணப்பங்களில் எல்லாம் எந்தக் கல்விமுறையில் படித்தாய் என்ற கேள்வி தவறாமல் இடம்பெறுகிறது. எனவே மக்கள் சி. பி. எஸ். சி மெட்ரிக் என்று தேடி ஓடுவதை தப்பு என்று சொல்ல முடியாது. எல்லோருக்கும் பிழைக்க வேண்டும்; சம்பாதிக்க வேண்டும் என்று உந்துதல் உண்டு. அதன் காரணமான இப்படித்தான் செய்வார்கள்.

ஒரு சிறிய ஆய்வு கல்வியில் நிலவும் ஏற்றத்தாழ்வுகளின் கொடூரத்தை விளக்கி விடும். மெட்ரிக் பள்ளிகள் தொடங்கப்பட்ட ஆண்டுகளில் இருந்து அதில் பயின்ற மாணவர்கள் எத்தனை பேர் உயர்கல்விக்கு போனார்கள்; எத்தனைபேர் உயர்பதவிகளில் சேர்ந்தார்கள் என்று ஒரு கணக்கும் அதே ஆண்டில் இருந்து அரசுப்பள்ளிகளில் இருந்து உயர்கல்விக்கும் உயர்பதவிக்கும் போனார்கள் என்ற கணக்கும் எடுத்து சீர்தூக்கிப் பார்த்தால் இந்த ஏற்றத்தாழ்வுகள் உருவாக்கி வைத்த உண்மையான விளைவுகள் புரிந்து விடும். இப்படியான ஒரு ஒப்பீட்டு புள்ளிவிவரத்தை விசயம் தெரிந்தவர்கள் யாராவது கேட்டு வாங்கினால் பரவாயில்லை. அது சமூகத்தில் கல்வி பற்றிய மதிப்பிடுகளை மறுபரிசீலனை செய்ய உதவும். இதற்காக அப்துல் கலாமையும் அண்ணாதுரையையும் (மயில்சாமி) எடுத்துக்காட்டாக கொண்டு வந்து காட்ட வேண்டாம். அப்டுல் கலாமௌடன் அரசுப்பள்ளியில் படித்த மற்ற மாணவர்கள் இப்போது என்ன செய்கிறார்கள்? அண்ணாதுரையின் வகுப்புத்தோழர்கள் என்னவானார்கள்? இந்த வேர்களைத் தேடிப் போனால் உங்களுக்கு உண்மை உறைக்கும். அப்துல்கலாம்கள் போன்ற விதிவிலக்குகளைக் காட்டி அரசுப்பள்ளிகளுக்கு சப்பைக்கட்டு கட்டுவோர் உண்மையைத் திரிப்பவர்கள். (இதே போல இதற்கு முன்பு ஒரு கணக்கு எடுத்திருக்கிறார்கள். காவி பயங்கரவாதிகள் சங்க பரிவாரங்கள் பாபர் மசூதியை இடித்த போது அங்கே அவர்களுக்கு பாதுகாப்பு கொடுத்து வேடிக்கை பார்த்த ஆறாயிரம் போலீஸ்காரர்களில் எத்தனை பேர் முஸ்லீம்கள் என்ற போது வந்த பதில் மிகவும் அதிர்ச்சிகரமானது. ஒருவரும் இல்லை. திட்டமிட்ட இது போன்ற அநீதிகள் ஒருபக்கம்; திட்டமிடாமல் அதன் போக்கில் வளர்ந்த சமூக அநீதிகள் ஒருபக்கம்).

இப்போது முன்வைக்கப்பட்டிருக்கும் சமச்சீர் கல்வி சி.பி.எஸ்.சி. முறையை மாற்றவில்லை. கல்வி மத்திய அரசின் பட்டியலில் இருப்பதாலேயே கேந்திரிய வித்யாலயா, சைனிக் பள்ளிகள், சி.பி.எஸ்.சி பள்ளிகள் இவையெல்லாம் சமச்சீராக்கப்படவிலை. ஆங்லோஇந்தியன், ஓரியன்டல், மெட்ரிக் மற்றும் அரசுப்பள்ளிகள் மட்டும் இந்த சமச்சீர் கல்வியில் ஒன்றாக்கப்பட்டுள்ளன. நூறுக்கும் குறைவாக உள்ள ஆங்லோஇந்தியன் மற்றும் ஓரியன்டல் பள்ளிகள் இந்த சமமாக்கலில் பெரிதும் எதிர்ப்பு காட்டவில்லை. ஆனால் பதினோராயிரத்துக் குறைவான மெட்ரிக் பள்ளிகள் ஐம்பதாயிரத்துக்கும் அதிகமான அரசுப்பள்ளிகளோடு தம்மை சமப்படுத்திக் கொள்ள தயாராக இல்லை. இந்த பதினோராயிம் பள்ளி முதலாளிகளின் லாபவெறிக்கு ஐம்பதாயிரம் அரசுப்பள்ளிகளில் படிக்கிற லட்சக்கணக்கான மாணவர்களை பலியாக்கி இருக்கிறது அரசு.

இப்படி வெறும் பதினோராயிரம் பள்ளி முதலாளிகளின் ஊதுகுழலாக அரசு சுப்ரீம் கோர்ட்டில் போய் அவர்களுக்காக மக்களின் பணத்தில் வாதாடிக்கொண்டு இருக்கிறது. கோர்ட்டும் தீர்ப்பு சொல்கிறது. மேலும் முறையிடச் சொல்லுகிறது. பாடப்புத்தகங்களை வழங்க கெடு வைக்கிறது. அதையும் தள்ளி வைக்கிறது. மறுபடியும் தீர்ப்பை தள்ளி வைக்கிறது. தீர்ப்பை 26ம் தேதி வரை தள்ளி வைப்பது என்பது அந்த தேதி வரை பிள்ளைகளை தவிக்க விடுவது என்றுதான் அர்த்தம். இந்த இரண்டு மாத பாடச்சுமையை தீர்க்க இனிமேல் பிள்ளைகள் எத்தனை ஞாயிற்றுக்கிழமைகளை இழக்குமோ? எத்தனை சுமைகளைத்தாங்குமோ?

இப்படியெல்லாம் எழுதுவதால் தி.மு.க இதில் சரியாக நடக்கிறது என்று அர்த்தம் பண்ணிக் கொள்ள வேண்டாம். பாளையங்கோட்டைக்கெல்லாம் அஞ்சாத சிங்கம் திகாரிலிருக்கும் மகளுக்காக ராம்ஜெத்மலானியை வைத்து வாதாடுகிறது. சமச்சீர் கல்வி பிரச்சனையில் அறிக்கையோடு சரி. சமச்சீர் கல்வி வந்தாலென்ன வராவிட்டாலென்ன. திகாரில் இருப்பவர்களை வெளியே கொண்டுவர வேண்டும்; வீரபாண்டியாருக்காக மறியல் நடத்த வேண்டும். இந்த நிலையில் சமச்சீர் கல்வி என்பது அவருக்கு ஒரு ஊறுகாய் கூட கிடையாது. நாம் வேண்டுவதெல்லாம் ஒன்று சமச்சீர் கல்வியை அறிமுகப்படுத்துங்கள். அல்லது எந்த பாடத்திட்டம் என்பதையாவது விரைந்து முடிவெடுங்கள்.

(இந்தக் கட்டுரை தோழர் சிற்பிமகனுடன் கடந்த வாரம் ஞாயிற்றுக்கிழமை பேசிக்கொண்டிருந்த போது அவரின் கருத்துக்களின் அடிப்படையில் எழுதப்பட்டது. கருத்து அவருடையத்து; எழுத்து என்னுடையது; உணர்வு இருவருடையது).

நேற்றும் மும்பையில் குண்டு வெடிப்புகள்: இன்னும் எத்தனை?

2011-07-14T01:18:00.000-07:00

இன்றைய இந்து நாளிதழில் மும்பையில் நேற்று நடந்த குண்டுவெடிப்பில் பாதிக்கப்பட்டவர்களின் படங்களை நிறைய போட்டிருந்தார்கள். பெரும்பாலும் இது போன்றவை வெறும் செய்திகளாகவே நான் கடந்து போவதுண்டு. இன்று அவ்வாறு முடியவில்லை. அந்தப் படங்கள் மிக அப்பட்டமாக குண்டுவெடிப்பில் பாதிக்கப்பட்டு உயிரொடு இருப்பவர்களின் ரணங்களைக் காட்டியது என்னை மிகவும் வருத்தியது. இந்த மாதிரி படங்களை வெளியிடக் கூடாது என்பது என் தணிப்பட்ட எண்ணம். அது மக்கள் மனதில் உடனடியாக ஒரு பரிதாபத்தை உண்டு பண்ணும். அடிக்கடி இப்படி பார்கிற போது அது பழகி பின் நேரில் நடந்தால் கூட சகஜமாகி விடுமோ என்ற அச்சம் எனக்கு உண்டு. பத்திர்க்கைகள் விற்க வேண்டும் என்பதால் வெரும் ஓரிரு படங்களுக்கு பதிலாக இப்படி அதிக படங்களை போடுகிறார்கள். அது குறைக்கப்பட வேண்டும்.

மும்பை வாசிகள் உன்மையிலேயே தைரியசாலிகள் தான். எத்தனை குண்டுவெடிப்புகள்? பயங்கரவாத தாக்குதல்கள்? இத்தனைக்கும் மீறி மக்கள் அங்கே குவிந்த வண்ணமும் பிழப்பு நடத்தியும் வருகிறார்கள். தமில் நாட்டில் எவ்வளவு பயமின்றி வாழிகிறோம். சில நாட்களில் நான் பேருந்து ரயில்களில் போகும் போது நினைப்பதுண்டு. மும்பை மக்கள் நம்மைப் போலவே கவலையின்றி போவார்களா படு கவனத்தோடு போவார்களா என்று. அங்கே அமைதி நிலவட்டும்.

மும்பை போன்ற பெரு நகரங்களில் இது மாதிரியான தாக்குதல்கள் மிக எளிதாக நிகழ்த்தப் படுகிண்ரன. உலவுத்துறையாகட்டும் பாதுகாப்புத்துறையாகட்டும். கண்கானிப்பது மிக கடிணம் தான். மக்கள் கொஞ்சம் விழிப்போடும் பொறுப்போடும் இருந்து கொள்ள வேன்டியதுதான். இது மாதிரியான எல்லா நாசகாரியங்களிலும் உள்ளூர் வாசிகள் சிலரின் உதவியும் இருப்பதுண்டு. அது குறையாமல் அல்லது குறைக்கப் படாமல் இது மாதிரியான சதிச்செயல்கலை தடுப்பது கடினம்.

இந்த குண்டுகளை யார் வைத்தார்களோ?

மதுபான பொருட்களின் விலையேற்றம்: ஒழுக்கக்கேடான தமிழக அரசு

2011-07-11T20:54:00.000-07:00

ரொம்ப நாட்களாக எதுவும் எழுதவில்லை. எதில் இருந்து ஆரம்பிப்பது என்ற சிறு தயக்கம். அது நேற்று தொலைக்காட்சியில் ஒரு செய்தியை கேட்டபோது மறைந்து விட்டது. மதுபானங்களின் விலையை முன்னறிவிப்பின்றி அரசு உயர்த்தியுள்ளது. குவாட்டருக்கு ஐந்து ஆFப்புக்கு பத்து fபுல்லுக்கு இருபது என அநியாய விலை உயர்வு. அதுவும் எந்தவித முன்னறிவிப்பும் இன்றி. சில இடங்களில் டாஸ்மாக் கடைகளை ஊழியர்களே மூடிவிட்டதாக சன் நியூஸ் சொன்னது. காரணம் மதியம் விலையுயர்த்தி விட்டு காலை விற்ற சரக்குக்கும் அதே விலைப்பட்டியல் படி பணம் கேட்டார்களாம் அதிகாரிகள்.

இது மட்டும் இல்லை. இது மாதிரியான எல்லா விலை உயர்வுகளுக்கும் இவர்கள் சொல்லும் அடிப்படை காரணம் பெட்ரோலிய பொருட்களின் விலையேற்றம். பன்னாட்டு சந்தையில் கச்சா எண்ணெய் விலையுயர்வை காரணம் காட்டி விலையேற்றி வந்தன மைய அரசுகள். ஆனால் இப்போதை மைய அரசு ஒரு படி மேலே போய் இனி பெட்ரோலிய பொருட்களின் விலையை நிறுவனங்களே உயர்த்திக் கொள்ளலாம் என நாயை அவிழ்த்து விட்டுவிட்டது. விளைவு கச்சா எண்ணெயின் விலை குறைவு பற்றிய கவலை எதுவும் இல்லாமல் பலமுறை விலையேற்றம் நடந்துவருகிறது.
இது மாதிரியான மக்கள் விரோத அரசுகள் இப்படித்தான் செய்யும். அதிலும் முந்தைய மற்றும் இன்னாள் தமிழக அரசுகள் இன்னும் கொடூரமானவை. மிகவும் சல்லித்தனமானவை. மாநகரப் பேருந்துகளில் அறிவிக்கப்படாத கட்டணக் கொள்ளை நடத்துகின்றன. எங்கும் வெள்ளைப்பலகை பேருந்துகளே இல்லை (இவற்றில் குறைந்த பட்ச கட்டணம் ரூபாய் ரெண்டு). ஏழை மக்கள் அதிகம் புழங்கும் எல்லாப் பகுதிகளிலும் சொகுசுப் பேருந்துகளும் M வரிசைப்பேருந்துகளும் அலைந்து மக்களைக் கொள்ளையடித்து வருகின்றன. இதனினும் மேலாக கையில் சீட்டு கிழித்து கொடுக்கும் நடத்துனர்கள் புதியவர்களிடம் விருப்பம் போல விலையேற்றி கொடுப்பதை நானே அனுபவித்திருக்கிறேன். மெசினில் கொடுக்கும் டிக்கெட்டில் ஊர் பெயர் இருக்கும். கையில் கொடுப்பதில் இருக்காது. இதனால் மூன்று ரூபாய் பயணத்துக்கு நான்கு ரூபாய் டிக்கெட் கொடுப்பதெல்லாம் நடக்கிறது. இது கண்டிப்பாக நடத்துனர்கள் செய்யும் திருட்டு அல்ல. அவர்களின் மேல் திணிக்கப் படும் அதிகாரிகளின் லாபவெறி. இது கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளுக்கே உரித்தான குணம் .
சேவைத்துறையில் உள்ள அரசு நிறுவன்ங்கள் ஏன் லாபம் சம்பாதிக்க வேண்டும்? அன்றாடக் கூலிகளிடம் ஐம்பது பைசா கொள்ளையடித்து அல்லது பிச்சை எடுத்துத்தான் இந்த அரசை நடத்த வேண்டுமா? டாஸ்மாக் ஊழியர்களும் இது போல லாபம் சம்பாதிக்க நிர்பந்திக்கப் படுபவர்கள் என்பது சொல்லித்தெரிய வேண்டியதில்லை (அவர்கள் அரசிடம் திருடுவதும் உண்டு/குடிமகன்களை ஏமாற்றுபவர்களும் உண்டு.). டாஸ்மாக் பார்களில் ஒரு தண்ணீர்ப்பொட்டலத்தின் விலையென்ன என்ரு விசாரித்துப் பாருங்கள். பிரபஞ்சன், சாரு நிவேதிதா அ. மார்க்ஸ் முதலானோர் டாஸ்மாக் பார்களின் சுகாதாரக் கேடு பற்றியும் இழி நிலை பற்றியும் எழுதியும் பேசியும் வருகிறார்கள். வரவேற்கத்தக்கது. குடிகாரர்கள் என்று இழித்துப் பேசப்படும் அவர்கள் தான் இந்த அரசு இயந்திரத்தின் சக்கரங்களை ஓட வைத்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். அரசு இப்படி சரக்கு விற்று சம்பாதிக்க வேண்டிய அவசியமே இல்லை. ஆனால் அதன் லாபவெறி அப்படி செய்யத்தூண்டுகிறது.
மதுபான பொருட்களின் விலையேற்றம் வெறும் குடிகாரர்களை மட்டும் பாதிப்பதல்ல. அது நல்லறம் பேண வேண்டிய அரசின் குணக்கேட்டின் மற்றுமொரு எடுத்துக்காட்டு.

இரண்டு வார கால அதிமுக ஆட்சி

2011-06-01T06:48:00.000-07:00

ஜெயலலிதா தலைமையிலான மிகுந்த பலம் கொண்ட அதிமுக ஆட்சி பொறுப்பேற்று இரண்டு வாரா காலங்கள் முடிந்து விட்டன. மக்கள் ஒரு ஆட்சி மாற்றத்தை மட்டுமே விரும்பியுள்ளதாக நான் நினைக்கிறேன். இந்த ஆட்சி குறித்த எதிர்பார்ப்பு அவர்களுக்கு இல்லை என்றே நினைக்கிறேன். ஆனாலும் ஆட்சி குறித்த சில முணுமுணுப்புகள் இப்போதே தொடங்கி விட்டன. மின்வெட்டை இவர்களால் உடனடியாக குறைக்க முடியாது என்பது உண்மையானாலும் குறைக்க என்ன நடவடிக்கை எடுத்தார்கள் / எடுக்கிறார்கள் என்பது குறித்த விளக்கத்தை தெரிவிக்க வேண்டியது அரசின் அதாவது முதல்வர் ஜெயலலிதாவின் கடமை. இனி தமிழக அரசு என்றாலே முதல்வர் ஜெயலலிதாதானே?

சட்டசபை இடமாற்றம், மேலவை கைவிரிப்பு நலத்திட்ட பெர்யர்மாற்றங்கள் என ரணகளமாக தொன்டங்கிய இந்த அரசின் எதேச்சதிகாரப் போகினை தட்டிக் கேட்கும் மனனிலையில் திமுக இல்லை. அதற்கு இப்போது டெல்லி திகார் ஜெயிலில் கிளை திறக்கும் பணினெருக்கடி. தேமுதிக ஒன்றும் செய்ய முடியாத செத்த பாம்பு. மதிமுக மட்டும் இதை எதிர்த்து சில சுவரொட்டிகள் ஒட்டியதாக படித்தேன்.

இந்த அரசின் ஆரம்பகால அட்டூழியங்களில் என்னை மிகவும் வெறுப்படைய செய்தது சமச்சீர் கல்வியை தலைமுழுகியது. அதன் குறை நிறைகளை சீர்தூக்கி இன்ன்னும் கொஞ்சம் பொறுமையாக முடிவெடுத்து இருக்கலாஅம். இது பிள்ளைகளின் எதிர்கலம். அவர்கள் குழம்பித்திரியும் வகையில் இந்த அரசுகள் நடவடிக்கை உள்ளன. கல்விக்கட்டணத்தை முறைப்படுத்த முதல்வர் முனையாதது அவரின் மேல் சந்தேகம் கொள்ள வைக்கிறது. எனக்கும் இதற்கும் சம்பந்தம் இல்லை என்கிறார்.

சுண்டக்க மந்திரிகளைப் போட்டுக் கொண்டு அவர்கள் கைகட்டி வாய் பொத்தி நிற்பார்கள் என்று தனியதிகாரம் படிக்கும் எண்ணம் முதல்வருக்கு இருக்கிறதோ என்ற சந்தேகம் எனக்கு வலுவாக உள்ளது. பொறுத்துப் பார்ப்போம்.

நடை

2011-05-15T21:12:00.000-07:00

இன்று காலை 7.30 மணியளவில் செல்போனில் இருந்து ஏர்போன் வழியாக பண்பலை வானொலியில் பாட்டு கேட்டுக் கொண்டு இருந்தேன். இடம் குரு நானக் கல்லூரி பெருந்து நிறுத்தம். M7க்கான காத்திருப்பு நேரத்தில் அறிவிப்பாளர் ரோஜா படத்தில் இருந்து புது வெள்ளைமழை பாடலை அறிவித்து விட்டு பாடல் தொடர்பாக ஒரு செய்தியையும் சொன்னார். முதலில் இந்தப் படத்தில் ஒளிப்பதிவாளர் ராஜிவ் மேனனை நடிக்க்க கேட்டு அவர் மறுத்து விட்டதாக சொன்னார். வெளிச்சத்தம் எதுவும் கேட்காத அந்த நிலையில் எதிரே ஒரு ஐம்பது வயது மதிக்கத்தக்க கைலியை மடித்துக் கட்டிக் கொண்டு கக்கத்தில் ஒரு பையை வைத்துக் கொண்டிருந்த அன்பர் எதோ கேட்கிறார். நான் காதிலிருந்த போனை கழற்றிவிட்டு என்ன என்று கேட்டென். மேடவாக்கத்துக்கு வழி கேட்டார். நான் நடந்தா போரீங்க என்று கேட்டேன். ஆமாம் என்றார். வழியை சொன்னென். விடுவிடுவென நடக்க ஆரம்பித்து விட்டார். எனது கையில் டிக்கெட் எடுக்கவென தயாராய் பத்து ரூபாய் வைத்து இருந்தேன். அவர் போய்க்கொண்டு இருக்கும் போதே ஓடிப் போய் பணம் கொடுக்கலாமா என்று நினைத்தேன். ஆனால் அவரின் நடையில் தெரிந்த தன்னம்பிக்கையில் அந்த எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டேன். நடந்து போகுபவருக்கு இப்பொது தான் முதல் முறையாக வழி சொல்லி இருக்கிறேன். AC பேருந்தில் போகிற அளவுக்கு இப்போது வசதியாக இருக்கும் எனக்கு சென்னையில் ஒருவர் வேலச்செரியில் இருந்து மேடவாக்கத்துக்கு நடந்து செல்வது ஆச்சர்யமாக இருந்தது. அன்றாட கூலி வேலைக்கு பொகுபவராக இருக்க வேண்டும். கிழக்கு கடலோரச் சாலையில் வெள்ளைப் பலகை பேருந்துக்காக இரண்டு மணி நேரமாக காத்துக் கிடந்தவரின் அரசின் மீதான வசைச்சொற் களையும் கேட்டிருந்தேன் முன்பு. ஆனால் ஒருவர் நடந்து பொகிறார் என்பதை ஏற்கவும் முடியவில்லை . ஜீரணிக்கவும் முடியவில்லை. காசில்லாமல் நடந்து போனாரா அல்லது அவருக்கு நடைதான் பிடிக்குமா என்று தெரியாமல் குழம்பியிருக்கிறேன்.

ஜான் டேவிட் - இன்னுமொரு ஆயுள்தண்டனை தேவையா?

2011-04-26T03:41:00.000-07:00

கடந்த வாரத்தில் இந்த வார ஆரம்பத்தில் ஜான் டேவிட் மறுபடியும் செய்திகளில் அடிபட்ட வண்ணம் உள்ளார். நாவரசு கொலை வழக்கில் ஒரு ஆயுள் தண்டனையை அனுபவித்து விட்டு சில வருடங்கள் வெளியில் முகம் தெரியாமல் சகஜ வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருந்தார். சமீபத்தில் இவரது இரட்டை ஆயுள் தண்டனையை நீதிமன்றம் உறுதி செய்ததை அடுத்து மீண்டு செய்திகளில் அடிபட்டார். கரூரில் உள்ள அவரின் சொந்த வீடு காட்டப்பட்டது. அவரின் பெற்றோர் வீட்டைப் பூட்டிச்சென்று விட்டதாக சொன்னார்கள். அவரை வலைவீசி தேடுவதாக சொன்னார்கள். பாஸ்போர்ட் முடக்கம், சொந்த பெயரில் பாஸ்போர்ட் இல்லை என சகட்டு மெனிக்கு தகவல்கள் உலா வந்தன. இப்போது அவர் கடலூர் கோர்ர்டில் சரணடைந்து விட்டார். இதையும் இந்த தின வகையறா தமில் செய்தித்தாள்கள் மிகவும் நாகரீகமற்ற வகையில் செய்திகள் வெளியிடுகின்றன.

படிக்கப் படிக்க கோபம் தான் வந்தது. அவர் வெளி நாட்டுக்கு தப்பியோடி விட்டார் என்றும் பாதிரியாராகி விட்டாரென்றும் பல கதைகள் முன்பு உலவின. ஆனால் அவர் ஜான் மாரிமுத்து என்ற பெயரில் ஒரு BPஓ நிறுவனத்தில் மிகவும் நல்ல விதமாக வேலை பார்த்து வந்துள்ளார். இவரின் நுனி நாக்கு ஆங்கில புலமையை மிகவும் அங்கலாய்ப்போடு தினகரன் நாளிதழ் எழுதியது. அதில் பெண்களை வசியப்படுத்துபவனின் கெடு கட்ட தனத்துக்கு ஒப்பானதொரு தொணிஏ எனக்குத் தெரிந்தது. இந்த மாதிரி இரண்டு ரூபாய்க்கு விற்கப்படும் நாளிதழ்களை படிப்போர் நிரைய. அவர்களுக்கு இந்த செய்திகல் தப்பான பிம்பத்தை உருவாக்குகின்ரன. ஜான் டேவிட் வெளியில் வந்து எதாவது சட்டவிரோத மக்கல் விரோத காரியங்களில் ஈடு பட்டு இப்போது மீண்டும் மாட்டிக் கொண்டாலாவது பெசலாம். அவர் பாவம் போல அமைதியாக வேலை தான் பார்த்து வந்துள்ளார். அவரின் ஒரு ஆயுட்கால சிறைவாசம் கண்டிப்பாக அவருக்குப் போதுமானது என்பது என் எண்ணம். திருந்தி வாழ்பரை மறுபடியும் பழைய குற்றத்துக்கக சிறையிலடைப்பது சரியல்ல என்றே படுகிறது. காவிரி தண்ணிக்கும், முல்லைப் பெரியாறு பிரச்சனைக்கும் பாலாறு பிரச்சனைகலுக்கும் கோர்ட்டில் மேல் முறையீடு செய்யாத தமிலக அரசு ராஜிவ் கொலை வழக்கில் தண்டனை பெற்றவர்களை எதிர்த்து என்னவெல்லாம் பன்னி வருகிறது. தனி மனிதரான ஜான் டேவிட்டையும் இந்த அரசின் கொடுங்கரங்கள் விட்டு வைக்கவில்லை. ஒரு தலைமுறையையே சிறையில் கழித்து விட்ட நளினி முருகன் பேரறிவாளனெல்லாம் சிறையிலேயே வாடுவதால் இந்த அரசுக்கு என்ன கிடைத்து விடப் போகிறது? தா கிருட்டிணன் கொலை வழக்கில் குற்றவாளிகளை தண்டிக்க முடியாத அரசு இங்கெ ஏன் இப்படி ஆட்டம் போடுகிறது? எனது ஆதங்கத்தை ஒட்டிய வேறு ஒரு பதிவையும் கீழுள்ள இணைப்பில் படியுங்கள்.

ஜான் பாண்டியனும், ஜான் டேவிட்டும்!

இந்தியாவில் தான் இருக்கிறோமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது

2011-04-25T21:46:00.001-07:00

இந்தியாவில் தான் இருக்கிறோமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது. ஆ. ராசா கைது செய்யப்பட்டுள்ளார். இன்று சுரேஷ் கல்மாடி கைது. 2-ஜி அலைக்கற்றை ஒதுக்கீடு தொடர்பான முறைகேட்டில் சதிக்கு உடந்தையாக இருந்ததாக மாநிலங்களவை உறுப்பினர் கனிமொழியின் பெயர் சிபிஐ திங்கள்கிழமை தாக்கல் செய்த துணைக் குற்றப்பத்திரிகையில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. களேபரமாக உள்ளது. இவர்கள் அனைவரும் கைது செய்யப்பட்டாலும் கூட தண்டணை கிடைப்பதும் இவர்கள் ஏற்படுத்திய இழப்புகளை சரி செய்யவும் இவர்கள் திருடியதை மீட்கவும் என்ன நடவடிக்கை எடுக்கப் போகிறார்கள் என்பது தெரிந்தால் தான் இந்த விசயத்தில் உன்மையான திருப்தி ஏற்படும். ஈயப்பானைகளை திருடுகிறவன், குழந்தைகளின் காலிலிருந்து கொலுசுகளைத் திருடுபவல் இவர்கலிடமிருந்தெலாஅம் திருட்டுப் போன பொருட்களை மீட்டு விடும் அரசப்படைகள் இதில் என்ன செய்கிறார்களென்ட்று பார்ப்போம். எதிர்க்கட்சிகளும் நாடாளுமன்ற கூட்டுக் குழு விசாரணை தேவையென்று அலறின. இப்போது எவ்வளவொ நடந்து விட்டது. சும்மா இருக்கிறார்கள். ஆதர்ஷ் குடியிருப்பு ஊழால் அப்படியே இருக்கிறது. மொத்தத்தில் எல்லொரும் சேர்ந்து ஒரு தொலைக்காட்சி நெடுந்தொடரின் திரைக்கதை எழுதி வருகிறார்களோ என்று எனக்குத் தோன்றுகிறது. இதற்கு இடையில் அன்ன ஹசாரே வேறு காமெடி செய்து ஓய்ந்து விட்டார். ஊழலுக்கு வெளிப்படையாக ஆதரவு தெரிவிக்கிற ஒரு சமூகத்தில் வெறும் அரசியல் வாதிகளை மட்டும் குறை கூறுவதும், அவர்கள் தண்டிக்கப்படவேண்டும் என்பதும் சரியானவை அல்ல. பிரச்சனை நமது அரசமைப்பில் இருக்கிறது. அதை மாற்ற வேண்டும். 49ஓ பற்றி பேசி வருவதை பலரும் ஊக்குவிக்கிற சூழலில் விகிதாச்சார பிரதினிதித்துவத்தை தொட்டும் பேசுவதில்லை. ஓட்டளிக்கும் மக்கள் ஐந்தான்டுகளுக்கு முன்பாகவெ நமது பிரதினிதிகளுக்கான தமது ஆதரவை மறு பரிச்சீலனை செய்யும் வாய்ப்பு வழங்கப் பட வேண்டும். ஒருLKG ழந்தைக்கு கூட ஒரே வருடத்தில் பல பரிட்சைகள் வைத்து பல முறை ரேன்க் கார்டு கொடுத்து கொடுமைப் படுத்தி வரும் நமது சமூகம் மக்கள் பிரதினிதிகளின் செயல்பாடுகலை அலச வாய்ப்பளிக்கப் பட வேண்டும்.

இந்தியாவில் தான் இருக்கிறோமா என்பது சந்தேகமாக உள்ளது

2011-04-25T21:46:00.000-07:00

மிகவும் நேர்மையான தேர்தல் போன்றே தோற்றமளிக்கிறது

2011-04-14T21:15:00.000-07:00

தேர்தல் ஆணையம் தன்னை மிகவும் கடுமையானதாகவும் தனித்த சார்பற்ற நடு நிலைமை மிக்கதாயும் தோற்றம் காட்டியிருக்கும் இந்த தேர்தலை நான் மிகவும் சந்தேகத்துடனே பார்க்கிறேன். வெளிப்படையாகப் பார்க்கும் போது மிகவும் நேர்மையான தேர்தல் போன்றே தோற்றமளிக்கிறது. அதுதான் என்னை பெரிய சந்தேகம் கொள்ள வைக்கிறது. எப்படி நமது அதிகாரிகள் இவ்வளவு நாள் இல்லாமல் இப்படி கடமையுணர்வு பெற்றார்கள் என்று. வியாபாரிகள் வழக்கமாக கொண்டு செல்லும் கறுப்பு பணமெல்லாம் இந்தக் களேபரத்தில் சிக்கிக் கொண்டது.

காவல் துறை கூட மிகவும் கடமையுணர்வோடு செயல் பட்டதைப் பார்த்தேன். வாக்குப் பதிவு அலுவலர்கள் மிகவும் கவனத்துடன் எச்சரிக்கையுடன் செயல்பட்டார்கள். நிறைய பேருக்கு விருப்பமே இல்லாமல் கட்டாயமாக பணி செய்ய நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டிருந்ததாக அறிந்தேன். வெறு வழியில்லை. அதை அவர்கள் செய்தே ஆகவேண்டும். வேலை கடினம் கவனம் பிசகினால் பெருத்த பிரச்சனை போன்றவறால் பணம் வந்த போதும் பல ஆசிரியர்கள் இந்த பணியை விரும்பவில்லை.

இந்த தேர்தலில் மிகவும் நல்ல அம்சமாக நான் பார்த்தது, அடையாள அட்டை போலவே பூத் சிலிப்பை வீட்டுக்கே வந்து கொடுத்தது. அதனால் தான் இந்த முறை வாக்குப் பதிவு சதவீதம் அதிகமாக உள்ளது. நிறைய இடங்களில் வாக்குப் பதிவும் மிகவும் தாமதப் பட்டது. அதிகாரிகளின் எல்லை மீறிய எச்சரிக்கை உணர்வு மிகவும் தாமதப் படுத்தியது. மக்கள் நெடுநேரம் காத்திருக்க வேண்டியதாயிற்று. நான் இரண்டு மணி நேரம் காத்திருந்து வாக்களித்தேன்.

பிரச்சாரம் பற்றிச் சொல்ல வேண்டும். மிகவும் மந்தமாக மக்களுக்கு தொல்லை த்ராத பிரச்சாரமாக இருந்தது. எனது தொகுதியில் (முசிரி) அதிமுக வெற்றி பெற்றுவிடும் என்ற பரவலான பேச்சின் காரணமாகவோ என்னவோ ஊருக்குள் ஒரே ஒரு நாள் மட்டும் (மூன்று நாட்களில்) அதிமுக பிரச்சார வாகனம் மட்டும் வந்தது. காங்கிரசின் வண்டியோ ஆதரவாளர்களோ காணோம். பிஜேபி ஒரு நாள் வந்தது. மிகவும் ஆச்சர்யமாகப் போனது. பிஜேபி யிலும் வேலை செய்ய ஆட்கள் எனது தொகுதியில் இருப்பது ஒரு வருத்தத்துக்குரிய செய்தி. மொத்தத்தல் நண்பர் முத்தெழிலன் சொன்னது மாதிரி இந்த முறை பிஜேபி அதிக வாக்குகள் பெறக்கூடும் என்றே தோன்றுகிறது. திமுக அதிமுகவுக்கு மாற்றாக தேமுதிக விற்கு வாக்களித்தவர்கள் நிறைய பேர் இந்த முறை இந்திய ஜனநாயகக் கட்சியையும் பிஜேபி யையும் கவனத்தில் கொண்டார்கள். இரண்டுமே வருத்ததுக்குரிய தேர்வுகள்.

மதிமுக தனித்து போட்டியிட்டிருந்தால் இந்த இரு கட்சிகளும் தேர்வில் இருந்திருக்காது. எப்போதும் மிகச் சரியாக தப்பான முடிவுகளை எடுப்பதில் நிபுணத்துவம் பெற்ற வைக்கோ இந்த முறையும் தன்னை சரியாக அடையாளம் காட்டிக் கொண்டார். நதி நீர் பற்றிய பிரச்சனைகளில் எந்தக் கருத்தையும் கொண்டிராத திமுக அதிமுகவுக்கு மாற்றாக உண்மையில் முல்லைப் பெரியாறுக்காக மக்கள் போராட்டங்களை முன்னெடுத்த வைக்கோ இந்த தேர்தலில் போடியிட்டு இருக்கலாம். செலவு செய்ய ஆட்களும் பணமும் இல்லை போலும்.

அன்னா ஹசாரேவின் உண்ணாவிரத ஒப்பேற்றல்களை கண்டிக்கிறேன்

2011-04-08T00:10:00.001-07:00

உங்கள் காலம் முடிந்து விட்டது காந்தியவாதிகளே!. நாட்டு மக்களுக்கான முதல் படுகுழியை வெட்டியவர்களே நீங்கள்தான். மக்களை மாயக்கவர்ச்சிக்கு இரையாக்கும் அன்னா ஹசாரேவின் உண்ணாவிரத ஒப்பேற்றல்களை கண்டிக்கிறேன். உண்மையின் சுவையை அறியவிடாமல் தடுப்பவர்களை மக்கள் கண்டு கொள்வார்களாக.

நின்று வாழும் தமிழ்க்குடி

2011-04-06T23:55:00.000-07:00

சாலையின் புறத்தில் சரிந்து விழுந்திருக்கும்

இருசக்கர வாகனத்தின் அடியில் மாட்டிக் கொண்டு-

வேதனையைக் கதறும் சிறுபிள்ளையின் குரலுக்கு,

மாநகரப் பேருந்தை நிறுத்தி

குழந்தைக்கு உதவ

ஆட்களைப் பணித்த

அந்த ஓட்டுனரைப் போல-

இன்னும் சிலர் இருப்பதால்

தமிழ்க்குடி நின்று வாழும்;

இன்னும் சில நூறாண்டுகள்.

மிஸ்பா- ஒரு சாமுராய்

2011-04-01T03:23:00.000-07:00

கடந்த சில நாட்களாக எழுதுகிற மன நிலையில் இல்லை. இருந்தாலும் இந்த சில நாட்களில் நான் எழுத வேண்டும் என்று நினைத்த இரு விசயங்களை மிகச் சுருக்கமாக எழுதுகிறேன்.

1. வைகோ என்ற மனிதருக்கு நடந்த நம்பிக்கை துரோகம்

இதை உண்மையில் நம்பிக்கை துரோகம் என்பதா வேறு எதாவது உளரசியல் நலன்கலை முன்வைத்து இப்படி ஒதுங்கிக் கொண்டார்களா அல்லது ஒதுக்கப் பட்டார்களா என்று மிகச் சரியாக விளங்கவில்லை. ஒரு சாதாரண அரசியல் ஆர்வலனின் பார்வையில் இந்த விசயத்தில் வைகோவுக்காக என் வருத்தங்களைத் தெரிவிக்கவே விரும்புகிறேன். வைகோவும் தவறுகளும் துரோகங்களும் செய்தவர்தான். ஆனால் ஒரு தலைவர் என்கிற வகையில் தமிழகத்தின் இரண்டு தலையாய தலைவலிகளுக்கு அடுத்தது மக்களில் பொதுவானவர்களும் ஒத்துக் கொள்ளும் தலைவர் வைகோ. அப்படிப்ப்ட்ட வைகோ தன்னால் எந்த அளவுக்கு தவறான முடிவுகள் எடுக்க முடியுமோ அந்த அளவுக்கு எடுத்தாலும் அரசியல் காரணங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு சில மக்கள் போராட்டங்களையும் சில மக்களுக்கான போராட்டங்களையும் செய்தவர் வைகோ. தோல்வியே பிரதானமாக இருந்த போதிலும் தனக்கென தொண்டர்களைக் கொண்ட ஒரே கட்சி மதிமுக தான். அது போக தமிழர்களின் வரலாற்றுக் கடமையான தமிழீழப் போராட்டங்களை ஆதரித்தவரும் (விமர்சனங்கள் நிறைய உண்டு) அந்த கடமையின் நடமாடும் வடிவமாக தன்ன்னை முன்னிறுத்தி தமிழகத்தில் அந்த கடமையை உயிர்ப்போடு வைத்திருப்பவருமான வைகோவின் தோல்விகள் அவருக்கு மட்டும் அல்ல. தமிழக மக்கள் எல்லோருக்கும் அந்த துயரத்தில் பங்கு உண்டு.

2. மிஸ்பா உல் ஹக் எனும் சுத்த வீரனின் ஆட்டம்.

இந்த வருட கிரிக்கெட் உல்கக் கோப்பையை பாகிஸ்தான் வெல்லும் என்று எழுதி இருந்தேன். அதை நான் விரும்பவும் செய்தேன். ஆனால் இந்தியாவுக்கு எதிரான ஆட்டத்தில் இந்தியா ஓரளவு சிறப்பாக விளையாடியதாலும் சில பாகிஸ்தானிய பேட்ஸ்மேன்களின் பொறுப்பின்மையாலும் தோற்று விட்டது. இப்போதெல்லாம் வெகு அரிதாகத்தான் கிரிக்கெட் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைக்கிறது. இந்த குறிப்பிட்ட போட்டி மறக்க முடியாத போட்டியாகி விட்டது. காரணம் மிஸ்பா உல் ஹக். ஒரு பெரிய தேசத்தின் மிகப்பெரும் மக்கள் திரள் நடுவே ஒற்றை ஆளாக எதிரில் இருக்கும் ஆட்டக்காரனையும் தவிர்த்து தனியொருவனாக ஒட்டு மொத்த இந்திய அணியினருக்கும் இந்திய அணியின் ரசிகர்களுக்கும் 49.2 ஓவர் வரை கிலி கிலப்பிய மிஸ்பா உல் ஹக் ஒரு மாவீரன் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை. அந்த கடைசி ஜாஹிர்கான் ஓவரில் முதல் இரண்டு பந்துகள் ரண்களாக போகாத பின்பு தான் இந்தியர்கள் வெற்றிக் கூச்சல் போட்டார்கள். வாழ்த்துக்களை பகிர்ந்து கொண்டார்கள். அதற்கு முந்தைய ஓவர்களில் மிஸ்பாவின் உறுதியைப் பார்த்த மொஹாலி ஸ்டேடிய மக்கள் வாயடைத்துப் போய் தான் இருந்தார்கள். கடைசியாக உமர் குல் இருக்கும் வரை கூட இந்தியா ஜெயித்து விடும் என்று யாருக்கும் நம்பிக்கை இல்லை. காரணம் மிஸ்பா. அந்த கடைசி ஓவரில் எல்லொருக்கும் எழுந்த பயமே மிஸ்பாவின் துணிவுக்கும் திறமைக்கும் சான்று. என்னவொரு உறுதி. ஜெயிப்பதற்கு வழியே இல்லை. எதிரணியினர் பதினோரு பேர் மட்டும் அல்ல. மொத்த மொஹாலி ஸ்டேடியமும் இந்திய அணிதான் என்ற நிலை. இப்படி இருந்தாலும் அணியின் வெற்றிக்காக இறுதி வரை தளராமல் போராடிய மிஸ்பாவுக்கு ஆட்ட நாயகன் விருது கொடுக்கப்படாவிட்டாலும் அந்த ஆட்டத்தின் நாயகன் இதே நிலமையில் தோல்வி உறுதி செய்யப்பட்ட நிலையில் தனியாக ஆடிக் கொண்டிருந்த சேவாக் எப்படி பயந்து அடி வாங்கி ஆஸ்திரேலியாவை எதிர் கொண்டார் என்பதை முன்பு பார்த்திருக்கிறேன்.

மிஸ்பா- ஒரு சாமுராய்.

எண்ணெய்வளம் என்ற சாபம் உங்களை சும்மா விடாது

2011-03-26T03:39:00.000-07:00

அமெரிக்கப் பேரரசின் தலைமையிலான நேட்டொ படைகள் லிபியாவில் பிரச்சனையைத் தீர்க்கிறேன் என்று வம்படியாக இந்த நாட்களில் யுத்தத்தை தொடங்கியுள்ளன. எதிர்பார்த்தது போலவே சீனாவும் ரஷ்யாவும் இந்தப் படையில் இல்லாததோடு இந்தத்தாக்குதலை கண்டனம் செய்துள்ளன. அமெரிக்காவின் அடியாளான இந்தியா என்ன செய்கிறதென்று தெரியவில்லை. யுத்தம் எங்கு நடந்தாலும் அழிவு பொதுமக்களுக்குத்தான். வீரம் என்பதெல்லாம் இந்தத் தொழில் நுட்ப உலகில் பின்னுக்குத்தள்ளப்பட்டு அழிவு ஒன்றையே நோக்கமாகக் கொண்டு யுத்தங்கள் செய்யப்படுகிறன. அமெரிக்கப் படைகள் தாலிபான்களை அல் காயிதாவை குறி வைப்பதாக சொல்லிக் கொண்டு ஆப்கனின் பழங்குடி மக்கள் மீது ஆளில்லா விமானங்களை ஏவி குண்டுகளை வீசிக் கொள்கிறது. எந்த நாடானாலும் அமெரிக்காவுக்கு பயிற்சிக்களம் தான். இலங்கையில் இதை விடவும் பல்லாயிரம் மடங்கு சொல்லொணாத்துயரில் மக்கள் அரசப் படைகளின் அடக்கு முறைக்கும் பேரழிவுக்கும் உள்ளான போது சொரணை வராத இந்த அமெரிக்க அடியாள்களின் கூட்டத்துக்கு இப்போது என்ன லிபிய மக்கள் மீது கரிசனம்?. இரண்டு நாடுகளுக்கும் உள்ள ஒரே வித்யாசம் எண்ணெய்வளம். வேறொரு காரணமும் இல்லை.

இப்போது இந்த விசயத்தில் கருத்து சொல்லும் சீனாவும் ரஷ்யாவும் உண்மையில் மக்களுக்காகப் பேசுவதாக தெரியவில்லை. வெனிசுலாவின் ஹியூகோ சாவேஸ் முதல் கியூபா சீன வரை எல்லோரும் ராஜபக்சேவுக்கு ஆதரவாக நின்றவர்கள். எனக்குத்தெரிந்து அதற்கு ராஜபக்சே அமெரிக்காவின் அங்கிகரிக்கப் பட்ட அடியாளாக இல்லாமல் இருப்பதே காரணம் என்று நினைக்கிறேன்.

மிகவும் வருத்தம் என்னவெனில் சொந்தமாக அடிவாங்கிக் கொள்ளக் கூட இந்த உலகில் மக்களுக்கு உரிமை இல்லை. வாயில் எச்சில் ஒழுகக் காத்திருக்கும் அமெரிக்க ஒநாய்க்கு பலியாகவிருக்கும் லிபிய மக்களுக்கு என் அனுதாபங்கள். எண்ணெய்வளம் என்ற சாபம் உங்களை சும்மா விடாது. அது போக எகிப்து டுனீசியா மாதிரி லிபியாவில் நடக்கும் மக்கள் பேரெழுச்சிப் போராட்டங்களை மக்கள் கிளர்ச்சிகளை புரட்சி என்றும் அது அடக்கப்படுகிறது என்றும் மலினப்படுத்தும் குயுக்திக்காரர்களை ஊடகவியாபாரிகளை கண்டிக்கிறேன். நண்பர்கள் சிலரும் அதை உண்மை என நம்பியிருக்கிறார்கள் . அதுவும்வருத்தம்.

இந்த விசயம் குறித்து மிக விரிவானதொரு முழுமையானதொரு கட்டுரையை பின் வரும் இணைப்பில் காணலாம். நான் எழுத நினைத்த நிறைய தகவல்கள் அதில் உள்ளன. மிகவும் அற்புதமான கட்டுரை. அவசியம் படியுங்கள். பரப்புங்கள்.

கலையகம்

லிபியா மீதான நேட்டோ ஆக்கிரமிப்பின் ஆரம்பம்

http://kalaiy.blogspot.com/2011/03/blog-post_23.html

உன் பரிசு

2011-03-22T20:30:00.000-07:00

மழைக்காலத்தின் முதல் தூறல்

உன் பரிசு.

துள்ளியோடும் பசுங்கன்றின் தாய்மடி

உன் பரிசு.

நள்ளிரவுக்குப் பின்னிரவின் சுவை தேனீர்

உன் பரிசு.

குழந்தைகள் பறித்துச் செல்லும் சிறிய மஞ்சள் மலர்

உன் பரிசு.

மரங்களுக்குப் பின்னால் நகரும் மாலை நேரச் சூரியனின் ரம்மிய ஒளி

உன் பரிசு.

மலைப்பகுதிகளில் தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் பள்ளத்தாக்குகளின் பேரமைதி

உன் பரிசு.

சின்னத் தாய்கள்

2011-03-21T23:33:00.001-07:00

இடுப்பில் சுமந்திருக்கும்

சிறிய குழந்தையின்

கணம் தாளாமல் தடுமாறினாலும்

பெரிய குழந்தைகள்

தமது குறும்-தாய்மையை

விட்டுவிடுவதில்லை.

2011-03-21T22:57:00.000-07:00

குழந்தைகளுக்கு
சொல்லிக் கொடுக்காதீர்கள்;
குழந்தைகளிடம்
கற்றுக் கொள்ளுங்கள்.

கனவுகளின் பெருவேந்தன்

2011-03-11T20:58:00.000-08:00

கனவுகளின் தெருவில் காணாமல் போனவன் நான்

கனவுகளின் வனத்தில் வேட்டையாடும் பிராணியும் நான்.

வாயிலிருந்து ஒழுகும் பற்பசை நுரையென

படுக்கையின் விளிம்பெல்லாம் கனவுகள்.

வெடித்துப் பரவும் விதைகளின் நிலமெல்லாம்

எருக்கஞ்செடிகள்.

கனவுகளைக் கொன்றழிக்கும் அகமுனைப்புடன்

உறங்குகிறேன்.

உன் கை படப்பட….

கனவுகள் கரைவதாய்

இப்போதொரு கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறேன்.

Royalty free image from http://www.fotosearch.com/illustration/dream.html

அசத்தப்போவது யாரு நாளைய இயக்குனர்

2011-02-22T21:20:00.000-08:00

கடந்த சில வாரங்களாக ஊருக்குப் போயிருக்கும் போதெல்லாம் அசத்தப்போவது யாரு என்ற நிகழ்ச்சியையும் நாளைய இயக்குனர் என்ற நிகழ்ச்சியையும் பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. பெரும்பாலும் டி விகளில் இது போன்ற நிகழ்ச்சிகளை பார்ப்பதில்லை. சும்மா போட்டியாளர்களை பொம்மை போல ஆட்டுவிப்ப்பதும் நடுவர்கள் தீர்ப்பு என்ற முறையில் தம் ஜபர்தஸ்த் வேலைகளை காட்டுவதும் இந்த சின்ன ஏமாற்றத்தைக் கூட தாங்க முடியாமல் கன்கலங்குகிற தொல்வியுற்ற போட்டியாளர்களும், அவர்களின் கண்ணீரை மென்சோக இசையுடன் ஸ்லோமோஷனில் காட்டி காசு பார்க்கும் நிகழ்சித்த் தயாரிப்பளர்களும் என இந்த நிகழ்சிகள் எல்லாம் எனக்கு காண்பதற்கு மிகவும் அருவருப்பக இருந்ததால் பார்ப்பதில்லை. ஆனால் அசத்தப் போவது யாரு என்ற நிகழ்ச்சியில் நடுவராக வரும் மதன் பாபுவும் சிட்டி பாபுவும் மிகவும் ஆதரவாக பங்கேற்போரை நடத்துகிறார்கள். இது போட்டி நிகழ்ச்சி அல்ல என்பதாலும் இருக்கலாம். ஆனாலும் பார்ப்பதற்கு ஆறுதலாக இருந்தது. மிகவும் சின்னப் பையன்கள் கூட வந்து ஜோக் சொல்லி விட்டுப் போகிறார்கள். சிறப்பு அழைப்பாளர்களாக வரும் பிரபலங்களும் ரசித்து நிகழ்ச்சியை பார்கிறார்கள். பங்கேற்பவர்களை உற்சாகப்படுத்துகிறார்கள். சில வழக்கமான குறைகளும் இருந்தாலும் பொழுது போக்காக பார்க்க நல்ல நிகழ்ச்சி.

அடுத்தது நாளைய இயக்குனர். இதில் நடுவராக வரும் பிரதாப்போத்தன் மிகவும் அராஜகப் போக்குடன் நடந்து கொள்கிறார். ஒவ்வொரு படத்தையும் பற்றி பாலசந்தர் பேசுகிறார். குறைகளையும் சொல்கிறார். பெரும்பாலும் நாசுக்கக சொல்கிறார். இன்னொரு நடுவரான மதனும் இதை நாசுக்காகவெ செய்கிறார். ஆனால் பிரதாப்போத்தன் மட்டும் அப்பட்டமாக சொல்கிறார். உன்மையை சொல்வதில் அதுவும் ஒளிவு மறைவின்றி சொல்வதில் தப்பில்லை. ஆனால் இவர் தேடிப்பிடித்து சொல்வது மாதிரி உள்ளது. இளம் படைப்பாளிகளை சுணங்க வைக்கும் விதமான ஒரு தொணியுடனே தனது தீர்ப்பை கூறுகிறார்.
என்றாலும் இந்த நிகழ்ச்சியில் காட்டப் படும் இளம் படைப்பாளிகளின் படங்கள் எல்லாம் மிக அருமையாக உள்ளன. கொஞ்ச நாட்கள் முன்பு வீட்டுக் கணக்கு என்ற படம் பார்த்தேன். எஸ் ராமகிருஷ்னன் கதை. மிகவும் நல்ல படம். நடிப்பு கொஞ்சம் சோடை போயிருந்தாலும் இதெல்லாம் நல்ல முயற்சிகள்.

லிபியாவில் மக்கள் பேரெழுச்சி

2011-02-21T20:44:00.000-08:00

Above images are from

news.aol.co.uk

டுனீசியா, எகிப்தை தொடர்ந்து இப்போது லிபியாவிலும் மக்கள் பேரெழுச்சி நடந்து வருகிறது. (லிபியாவின் கடாபி தப்பி ஓடி வெனிசுலாவில் தஞ்சம் புகுந்திருப்பதாக செய்திகள் வருகின்றன. கடாபியோ தான் தப்பியோடவில்லை; வெனிசுலாவில் இல்லை; ட்ரிபொலியில் தான் இருப்பதாக தொலைக்காட்சியில் பேசியிருக்கிறார்). புதிய ஜனநாயகம் இதழ் இதை சரியாக மக்கள் பேரெழுச்சி என்று எழுதியுள்ளது. இதை மக்கள் புரட்சியாக மாற்றுமளவு வலிமை வாய்ந்த பொதுவுடைமை சக்திகள் அங்கே இல்லை என்பதையும், இந்தப் பேரெழுச்சியே ஏகாதிபத்திய சக்திகளின் திசை திருப்பும் சதியோ என்பதையும் நான் யோசித்து வருகிறேன். செய்திகளில் பார்க்கிற போது லிபிய மக்கள் சிலர் சே குவேராவின் படந்தாங்கிய பதாகைகளை உயர்த்திப் பிடித்து நடக்கிறார்கள். சே குவேராவை ஒரு வணிகச்சின்னமாக்கிய எகாதிபத்தியத்தின் சதியாக இருக்குமோ என்ற என் சந்தேகம் அப்போது தான் எற்பட்டது. அதை விடவும் சிலர் தங்களைக் காக்குமாறு ஒபாமாவுக்கு வேண்டுகோள் வைக்கின்றானர். ஆப்கனின் பஷ்டூன் பழங்குடியினர் மீது ஆளில்லா விமானங்களை ஒரு வீடியோகேம் போல தொலைவில் இருந்து இயக்கி குண்டுகளை வீசி ஏதுமற்றவர்களைக் கொல்லும் ஒரு கொடிய நாட்டின் தலைவனுக்கு இவர்களைக் காப்பாற்ற என்ன தகுதி இருக்கிறது?

போகட்டும். இங்கே எழுத வந்த விசயம் என்னவென்றால் புரட்சி நடக்கும் காலகட்டம் எங்கேயும் இல்லை என்று சிலர் பொய்மொழிந்து வருகிறார்கள். அவர்களின் முகத்திலறையும் விதமாக இந்த நாடுகளில் நடந்த மக்கள் பேரெழுச்சியும் ஆட்சி மாற்றங்களும் உள்ளன. ஆனால் இங்கே கவனிக்க வேண்டியது ஆட்சி மாட்டும் தான் மாறியுள்ளது. அரசமைப்போ அரசியலமைப்போ மாறவில்லை. தேர்தல் ஜனநாயகம் இருந்தால் மக்கள் வாக்கால் தண்டித்து இருப்பார்கள் . அது இல்லாத இந்த நாடுகளில் மக்கள் வீதியில் இறங்கியிருக்கிறார்கள். அவ்வளவே.

ஆனால் இந்த மக்கள் பேரெழுச்சிகள் மிகவும் வரவேற்கத்தக்கன. யாருடைய தூண்டுதலினால் நிகழ்த்தப் பட்டிருந்தாலும். உலகெங்கிலும் உள்ள பொதுவுடமை சக்திகள் மக்கள் சக்தியின் வலிமையை இதன் மூலம் பரவலான தளத்த்தில் முன்வைக்கலாம். மக்கள் சக்தியில்லாமல் எந்த விடுதலையும் இல்லை.

குழந்தைகள் வளர்ப்பு - சில ஆதங்கங்கள்

2011-02-08T21:12:00.000-08:00

பணம் திருடியதாக குற்றம் சாட்டப்பட்டதும் அதற்காக அசிங்கமான முறையில் சோதனையிட்டதாலும் எம். ஜி ஆர். ஜானகி கல்லூரி மாணவி திவ்யா தற்கொலை செய்துகொண்டார். கடந்த வாரத்தில். அது சம்பந்தமான நான்கு பேராசிரியைகள்(????) கைது செய்யப்பட்டது, அவர்கள் நால்வருக்கும் ஒரு சேர நெஞ்சு வலி வந்து அது சரி செய்யப்பட்டு பின் புழலில் இருப்பது தெரிந்த செய்தி. மாணவி தற்கொலை செய்து கொண்டது மிகவும் வருந்தத்தக்க செய்தி. அந்த ஆசிரியைகள் நடந்து கொண்டதும் மன்னிக்க முடியாத குற்றம்.

ஆனால் இங்கே யோசிக்க வேண்டிய விசயம் அந்த மாணவியின் சமூக பொருளாதார நிலை. தந்தை காவலாளி; தாய் துப்புரவுப்பணியாளர்; ஆல்காட் குப்பம் குடிசை வீட்டில் வாசம் என மிகவும் பின் தங்கிய குடும்பத்தில் இருந்து படிக்க வேண்டும் என்ற முனைப்பு இருந்த திவ்யாவுக்கு இந்த அவமானத்தை தாங்கிக் கொள்ளும் மனப்பக்குவம் இல்லாதது வருத்தத்துக்கு உரியது. கோடி கோடிகளாக திருடி விட்டு சகஜமாக உலவுகிற மானஸ்தர்கள் மிகுந்த இந்த நாட்டில் இந்த மாணவியின் தற்கொலை மிகவும் வருத்தமளிப்பதாக உள்ளது. நமது பெற்றவர்கள் குழந்தைகளுக்கு வெறும் படிப்பை-பட்டத்தை வாங்கித்தர மட்டுமே ஆசைப்படுகிறார்கள். வாழ்க்கையை சொல்லித்தருவதில்லை. அப்படியான ஒரு நிலைக்கு பிள்ளைகளை தயார்படுத்துவதில்லை. எல்லா விலங்குகளும் தம் பிள்ளைகளுக்கு தனித்து எந்த சங்கடத்தையும் சவாலையும் எதிர்த்து வாழ கற்றுக் கொடுக்கின்றன. மனிதர்கள் மட்டுமே அதுவும் நம் இந்தியாவில் இன்னும் மோசமாக கல்யானம் நடந்து முடிந்தாலும் பிள்ளைகளை தம் கட்டுக்கோப்பில் வைத்திருக்கிறார்கள்.

தேர்வில் தோல்வியுற்றால் குறைவாக மதிப்பெண் பெற்றால் இதற்கெல்லாம் தற்கொலை செய்து கொள்ளுமளவு பிள்ளைகளை தன்னம்பிக்கை இல்லாதவர்களாக நமது சமூகம் வளர்த்து வருகிறது. மேலும் ஒரு செய்தி. சேலத்தில் விடுதியில் தங்கிப்படிக்கும் பள்ளி மாணவிகள் சிலர் தமது கிராமத்துக்கு வார விடுமுறைக்கு செல்லும் போது செருப்பு ஏற்றிச் செல்லும் ஒரு வேனில் உதவி கேட்டு வந்துள்ளனர். இறங்க வேண்டிய இடத்தில் வண்டி நிற்காததால், கடத்தப் படுகிறோம் என்று பயந்து நான்கு மாணவிகள் ஓடும் வண்டியில் இருந்து குதித்து விட்ட்டனர். அதில் ஒரு பெண் இறந்து விட்டாள். விசாரணையில் ஓட்டுனர் தாம் வண்டியை நிறுத்தும் முன்பாக அவர்கள் பயந்து இறங்கி விட்டதாக சொல்கிறார். இது மாதிரி இவர்கள் ஒவ்வொரு வாரமும் உதவி கேட்டு எதாவது வண்டியில் வருவது வழக்கம் என பிள்ளைகளின் பெற்றோர் சொல்லி இருக்கின்றனர். இங்குதான் பெற்றவர்களின் தப்பு இருக்கிறது. குழந்தைகளுக்கு இதையும் சொல்லித்தர வேண்டும். கூடுமானவரை முறையான போக்குவரத்துகளை பயண்படுத்த அறிவுறுத்த வேண்டும். ஒவ்வொரு வாரமும் வந்து செர்ந்து விட்டதால் அவர்கள் ஒன்றும் சொல்ல வில்லை. இப்படி பிரச்சனை என்றாகிற போது எல்லொருக்கும் வருத்தம்.

நிறைய உதாரணங்கள் நினைவுக்கு வருகின்றன. கடந்த வருடத்தில் சென்னை பொறியியல் கல்லூரி மாணவர்கள் இருவர் ஒரு தொழிற்சாலை பார்வையிடலை முடித்து விட்டு வரும் வழியில் காவிரியில் குளிக்கும் போது முக்கொம்பு என்ற இடத்தில் இறந்து பட்டனர். அதில் ஒரு பையனின் அப்பா இது மாதிரி கல்விப்பயணங்கள் போகும் போது பெற்றோரிடம் எழுதி வாங்க வேண்டும் என்கிறார். அவரும் ஒரு பள்ளியின் தாளாளர். அவர் தன் பள்ளியில் இப்படி செய்திருப்பாறா என்பது சந்தேகமே. வீட்டுக்குத் தெரியாமலா ஒரு மாணவன் இரண்டு நாட்கள் கல்விப் பயணம் போகப் போகிறான். போகிற இடத்தில் இது மாதிரியான ஆபத்தான குளியல்களை அனுமதித்த ஆசிரியர்கள் கண்டிக்கப்பட வேண்டியவர்கள். அதே சமயம் ஆசியர்கள் பொறுப்போடு இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கும் பெற்றோர் தம் பிள்ளைகளுக்கும் அதே பொறுப்புணர்வை கொடுக்க வேண்டும். கடந்த சில வாரங்களில் மூன்று கைக்குழந்தைகளை மடியில் இருந்து தவற விட்டு சாகடித்த முதியவர்களைப் பற்றிய செய்திகளையும் படித்துள்ளேன். இதற்கு யாரை குறை சொல்வது?.

பொதுவாக நமது சமூகம் குழந்தைகள் வளர்ப்பில் இன்னும் அதிகமான புரிதலோடும் பொறுப்புணர்வோடும் இருக்க வேண்டும்.

ஜப்பான்ல ஜாக்கிசான் கூப்புட்டாகோ......

2011-01-23T07:01:00.000-08:00

சாருவின் காமெடிகளைப்பற்றி ஒன்றும் எழுத வேண்டாம் என்றுதானிருந்தேன். அவரின் எழுத்து நடை எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று. ஆனால் இப்போது எழுதுவது ஏன் என்றால் நண்பர் முத்தெழிலன் நேற்று இந்தப்பக்கத்தப் (http://charuonline.com/blog/?p=1713) பற்றி சொன்னார். படித்துப் பார்த்தேன். உடனே தலைவன் கவண்டமணி பேசிய மேலே உள்ள வசனம் தான் நினைவுக்கு வந்தது. இதற்கு மேலும் இதைப்பற்றி எழுத ஒன்றும் இல்லை.

Thanks to indiaglitz.com for the image

இஸ்ரோவின் ஜி எஸ் எல் வி ராக்கெட் ஏவுதல் தோல்வி: வாழ்த்தப்பட வேண்டிய ஒன்று

2010-12-25T22:18:00.000-08:00

நேற்று மாலை நான்கு மணியளவில் சிரிஹரிஹோட்டாவில் சதீஷ் தாவான் மையத்தில் இருந்து ஏவபட்ட ஜி. எஸ். எல். வி F06 ராக்கெட் ஜிசாட் டி3 சாட்டிலைட்டுடன் 47 வினாடிகளில் கட்டுப்பாட்டை இழந்து வெடித்து கடலில் விழுந்தது. கட்டுப்பாட்டை இழந்த காரணத்தால் வெடிக்க வைக்கப்பட்டதாக விண்வெளி மைய நிபுணர்கள் தெரிவித்துள்ளனர். கடந்த ஏப்ரல் மாதத்தில் இதே போல ஒரு ராக்கெட் எட்டு நிமிடங்களில் விழுந்து விட்டது. அது இந்தியாவின் சொந்த தயாரிப்பான ஒரு கிரையோஜெனிக் ராக்கெட் எஞ்சினோடு ஏவப்பட்டது. அது 330 கோடி செலவில் ஏவப்பட்டது. நேற்று விழுந்த ராக்கெட்டுக்கான செலவு சுமார் 125 கோடி என்கிரார்கள். கடந்த ஏப்ரலில் விழுந்த போது நிறைய பேர்கள் இப்படி முன்னூறு கோடியை விரயமாக்கி விட்டார்களே என்று இஸ்ரோவைத்த் தாக்கி எழுதியும் பேசியும் வந்தார்கள். இந்தியா இப்போது இருக்கும் நிலையில் இந்த 330 கோடி 125 கோடியெல்லாம் சும்மா. லட்சக்கணக்கான கோடிகள் சுருட்டப்படும் நாட்டில் அறிவியல் முன்னேற்றங்களுக்காக ஆண்டுக்கு முன்னூறு கோடிகள் விரயமாவது ஒன்னும் தப்பில்லை. நடக்கவே நடக்காத ஒன்றான சேது சமுத்திரம் திட்டத்துக்காக கோடிகள் கடலிலும் கழகத்துக்கும் கொட்டப்படுகிற நாட்டில் இதெல்லாம் எம்மாத்திரம். இந்த இரு ராக்கெட்டுகளும் தகவல் தொடர்புக்கான சாட்டிலைட்டுகளை சுமந்து செல்ல ஏவப்பட்டவை. நான் சந்திராயன் திட்டத்தை குறை சொல்ல்லுகிற அதே வெலை இது மாதிரியானா சாட்டிலைட்டுகள் ஏவும் ராக்கெட் குறித்த ஆய்வுகளை வரவேற்கிறேன். இதில் நடக்கும் எந்த தோல்விகளும் தப்பில்லை. ராப்பகலாக உழைக்கும் நிபுணர்கள் தெரிந்தே தப்பு செய்வதில்லை. சுதந்திரம் அடைந்து இந்தியா முன்னேறிய துறைகளில் இது மிக முக்கியமானது. ரஷ்யாவின் உதவியோடு நல்ல முன்னேற்றம். ஏழு கிரையோஜெனிக் ராக்கெட்ட் எஞ்சின்களை கொடுத்த ரஷ்யா சர்வதேச முக்கியமாக அமெரிக்க நிர்ப்பந்தத்தால் அதன் தொழில் நுட்ப தகவல்களைத்தரவில்லை. அதனால் இந்தியா கிரையோஜெனிக் எஞ்சின்களை தயாரிக்க முனைந்தது. ஏப்ரலில் விழுந்த ராக்கெட்டின் இஞ்சின் இந்தியாவின் சொந்த தயாரிப்பு. இப்போது விழுந்தது ரஷ்ய எஞ்சின். இன்னும் ஒரே ஒரு ரஷ்ய இஞ்சின் மட்டும் உள்ளதாக சொல்கிறார்கள். வருமாண்டில் சில சாட்டிலைட்டுகளை வெளி நாட்டில் இருந்து ஏவப்போகிறார்கள். இதுமாதிரியான முயற்சிகளை வரவேற்கிறேன். வின்வெளி ஆய்வுகளில் இது மாதிரியான சறுக்கல்கள் தப்பில்லை. இதுமாதிரியான சாட்டிலைட்டுகள் ராக்கெட்டுகள் கட்டுதல் என்பது ஒரு மிகப்பெரும் அளவிலான கூட்டுமுயர்ச்சி. ஒவ்வொரு பாகமும் ஒவ்வொரு குழுவால் வேறு வேற்ய் இடங்களில் செய்யப்பட்டு ஏவுதளத்தில் இணைக்கப்பட்டு ஏவுதல் வரை எத்தனைஎத்தனை மனித அறிவுகள் வேலை செய்கின்றன. ஓரிடத்தில் பிசகினாலும் மொத்தமாக தோல்வியுறும். சில வேளைகளில் இயந்திரங்கள் சின்ன வால்வுகள் என இயந்திரக் கோளாறுகளும் நேரும். எனவே இப்படியான கூட்டு முயற்சிகளில் வெற்றி தோல்விகள் சகஜம். அந்த நிபுணர்கள் உத்வேகம் கொடுக்கப்பட வேண்டியவர்கள். அவர்களை அடுத்த வெற்றிக்காக வாழ்த்துவோம்.

மேலும் படங்கள் மற்றும் தகவல்களுக்கு

http://www.ndtv.com/article/india/disappointment-india-s-gslv-d3-mission-fails-20084

http://www.dailymail.co.uk/news/article-1341521/Boom-Indian-space-scientists-watch-horror-rocket-explodes-minutes-off.html

இங்குள்ள படங்களும் இதே தளத்தில் இருந்து உபயோகப்படுத்தப்பட்டுள்ளன

Photos from www.dailymail.com

கிறிஸ்துமஸ்- உலகமயமாக்கலின் மற்றொறு திணிப்பு

2010-12-25T19:49:00.000-08:00

கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்துக்களை இப்போது எல்லோரும் எல்லோருக்கும் பகிர்ந்து கொள்வதை நகரத்தில் அதிகம் பார்க்கிறேன். நேற்று எனக்கு கூட ஒரு நாலு பேராவது சொல்லி இருப்பார்கள். இதை வெறும் மத நல்லிணக்கமாக பார்க்க முடியாது. சித்தாந்த ரீதியில் மிகவும் மதிக்கப்பட வேண்டிய ரம்ஜானுக்கு யாரும் வாழ்த்துக்கள் பரிமாறிக் கொள்வதில்லை. முஸ்லிம்களுக்கு மட்டுமே அது பண்டிகையென ஒதுக்கப் படுகிறது. ஆனால் இந்தக் கிறிஸ்துமஸ் மட்டும் அப்படியென்ன சிறப்பு மிக்கது? கிறிஸ்துமசை கிறிஸ்தவர்கள் கொண்டாடட்டும். நாம் அவர்கலுக்கு வாழ்த்துக்கள் சொல்வோம். கேக் கொடுத்தால் வாங்கி சாப்பிடுவோம். ஆனால் நகரங்களில் மிக சகஜமாகவும் அதுவும் படித்தவர்களாகவும் பணக்காரர்களாகவும் உள்ளவர்களிடையே மதங்களுக்கு அப்பாற்பட்டு கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்துக்களை பரிமாறிக் கொள்கிறார்கள். அடிப்படையில் மக்களுக்கு சந்தோசம் தரும் எதுவுமே எதிர்க்கப்பட வேண்டியதில்லை என்றாலும் இந்த கிறிஸ்துமஸ் என்பது அதை மற்ற மதத்தவரும் அனுசரிப்பது இதெல்லாம் ஒரு தகுதியாக அதாவது தராதரம் போல ஆகிவிட்டதோ என்ற மயக்கம் எனக்கு. குல்லாய்கள் முக மூடிகள் மிக சகஜமாக விற்கின்றன. கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மேலை நாட்டின் விழாக்களும் இங்கே கடை விரிக்கின்றன. புத்தாண்டுக் கொண்டாட்டங்களையும் இந்தவகையில் சேர்க்கலாம். இதையெல்லாம் கலாச்சார ரீதியில் நான் தவறென்று சொல்லவில்லை. கலாச்சார தனித்துவம் பண்பாட்டு அடையாளங்கள் இவையெல்லாம் மாறி வருபவை அவற்றில் தூய்மையை எதிர்பார்ப்பது அறிவீனம் என்று தெரியும். இருந்தாலும் கிறிச்துமஸ் புத்தாண்டு இவை உள்ளே நுழைந்த காரணம் இங்கே பரிசீலிக்கபடவேண்டியது. இவையெல்லாம் உலகத்தை ஒற்றை மயமாக்கும் சதியின் சமகால விளைவுகள். மக்கள் எதெனெதன் பின்னாலோ ஓடிக்கொண்டு இருக்கிறார்கள்.

DISCOVERY OF DISCOVERY CHANNEL

2010-12-25T01:44:00.000-08:00

கடந்த வாரத்தில் நான்கு நாட்கள் சேர்ந்தாற்போல என் ஊருக்குப் போயிருந்தேன். ஒரே ஒரு நாள் நண்பன் ஒருவனையும் ஒரு உறவினரையும் பார்க்க பக்கத்து ஊர்களுக்குப் போயிருந்தேன். அப்பா அம்மாவுடனான ஒரு மனப்பிணக்கை சரி செய்ய வேண்டிப் போயிருந்தேன். நான்கு நாட்களும் வீட்டை விட்டு வெளியே கூட வரவில்லை. மழைக் காலமாதலால் சேறும் சகதியுமாக வருமென்பதால் ஆற்றுக்குக் கூட குளிக்கப் போகவில்லை. அம்மா மூன்று வேளையும் சமைத்தார்கள். மெத்தையை முன்புற தாழ்வாரத்தில் போட்டுக்கொண்டு முழு நேரமும் டி வி தான் பார்த்தேன். ஊருக்கு அருகாமையில் 3 தியேட்டர்கள் உண்டு. அதுக்கும் போகவில்லை. காமெரா இருந்தது. சித்தப்பாவின் ஸ்ப்ளென்டர் இருந்தது. கையில் கொஞ்சம் காசும் இருந்தது. ஆனாலும் எங்கும் போகவில்லை. வீட்டில் இருக்கும் டி.வி.டி பிளேயரில் கூட படம் பார்க்கவில்லை. மொத்தமாக டி விக்கு என்று ஒதுக்கிக் கொண்டேன். எங்க ஊர்ல 18 சானல்தான் வருகிறது. காலை 6 மணிக்கே ஆரம்பித்தாதால் டிஸ்கவரி, கே டி வி படங்கள் என மாறி மாறிப் பார்த்தும் பொழுது சலிக்கவில்லை. அவ்வப்போது அம்மா வறக்காப்பியோ அவங்களோட ஹார்லிக்ஸையோ கொடுத்தார்கள். சித்தப்பா வீட்டில் இருந்து கடலை வறுக்கப்பட்டு அனுப்பப்பட்டது. கடைகளுக்கும் போகவில்லை. ஒரே ஒரு நாள் கறிக்கடைக்கு போய் வந்தேன். மக்களிடமும் பெரிதாக பேசவில்லை. ஆனாலும் இந்த நாலு நாட்கள் எப்படி போனதென்று தெரியாத வகையில் கழிந்து போனது. மிகவும் ஆச்சர்யமாக இருக்கிறது. அவ்வப்போது செய்திகளும் பார்த்ததால் வழக்கமான கோபங்களும் எழுந்தன. ஒரு நாள் செய்தி பார்த்துக் கொண்டிருந்த போது என் பாட்டா கூட இருந்தார். இந்தியா ஜெயிச்சுருச்சு இந்தியா ஜெயிச்சுருச்சுன்னு சொல்றானே? இந்தியான்னா எந்த ஊரு? என்றார். நம்ம நாடுதான் என்று அவருக்குத் தெரியாது. ஆந்திரா என்பதையும் வெளி நாடு என்றுதான் நினைத்துக் கொண்டிருக்கிறார். தமிழ் என்றால் என்னவென்று அவருக்குத் தெரிகிறது. நாஞ்சில் நாடனுக்கு சாகித்திய அகாடமி விருது கொடுத்துள்ளது ஒரு மகிழ்வான செய்தி.
போக டிஸ்கவரி சானல் பற்றி எழுதியே ஆகவேண்டும். காமெரா கையில் இருப்பவர்கள் டிஸ்கவரி பார்த்தால் பெரிய பெரிய லென்ஸ்கள் வாங்க வேண்டும் என்ற வெறி மேலிடுகிறது. அட்டகாசமான படங்கள் அவை. என்ன அற்புதமான காட்சிகள். எத்தனை நாட்கள் மாதங்கள் காத்திருந்து அதை எடுக்கிறார்களோ? சிலபல கொமோடோ டிராகன்கள் ஒன்று சேர்ந்து பெரிய மிருகமான காட்டெருமையை காலில் கடித்து விடுகின்றன. அந்த விசத்தின் வீரியத்தால் காட்டெருமை சோர்ந்து விழும் ஆறேழு வாரங்கள் வரை அதை பின்தொடர்கின்றன இந்தக் கொமோடோக்கள். அதை இவர்களும் பின் தொடர்கிறார்கள். தேனீக்களை தொடர்ந்து செல்கிறார்கள். மலையிடுக்குகளில் வாழும் பாம்புகளின் கலவியை தேடியலைந்து காட்டுகிறார்கள். எறும்புகளின் நுண்ணறிவைக்காட்டுகிறார்கள். காட்டாறுகளின் வலிய வேகத்தைக் காட்டுகிறார்கள். பனிமுகடுகளின் மென்னமைதியைக் காட்டுகிறார்கள். இதுவரை டி வி இருக்க வேண்டும் என்று தோன்றவில்லை.இந்தச் சானலைப் பார்க்கவாவது விரைவில் ஒரு டி வி வாங்க வேண்டும். உன்மையில் மனிதனின் அற்புதங்களில் காமெராவும் ஒன்று. மிக அற்புதமான படங்கள். பிதுங்கி வழிகிற நகரத்தை பார்த்தவன் வெறும் விலங்குகள் மட்டுமே வாழுகிர பரந்த நிலப்பரப்பும் அவற்றில் அவை தமக்குள்ளான போட்டிகள் விட்டுக் கொடுத்தல்களோடும் வாழ்வதைப்பார்க்க மகிழ்ச்சியாக இருந்தது. அந்த இடங்கள் அப்படியே இருக்க வேண்டுமென்று விரும்புகிறேன். ஒரு இருப்புப்பாதையோ நேடுஞ்சாலையோ அணு உலையோ அங்கே அமைக்கப்படாமலிருக்கப் பிரார்த்திக்கிறேன்.

எம். சி. ராஜா விடுதி மாணவர்கள் அண்ணா சாலையில் மறியல்

2010-12-23T21:37:00.000-08:00

நேற்று சைதாப்பேட்டை எம். சி. ராஜா விடுதி மாணவர்கள் அண்ணா சாலையில் மறியல் செய்திருக்கிறார்கள்.அந்த மாணவர்களின் சாலை மறியல் வேறு வழியே இல்லாமல் நடந்தது. முன்னர் வைத்த வேண்டுகோள்களுக்கு செவி சாய்த்திருந்தால் இப்படி ஆகி இருக்காது. அந்த விடுதிகுள் ஒரே ஒரு நாள் போய் வாருங்கள். அவர்களின் அவலம் புரியும். அவர்கள் சாப்பிடும் சாப்பாடு எப்படி என்று பாருங்கள். வெறுத்துப் போவீர்கள். அங்கு படிக்கிற மாணவர்கள் என்றில்லை யாராரொவும் வந்து போகவும் தங்கவும் செய்கிறார்கள். இதுமாதிரியான சாலை மறியல்கள் நடக்கும் போது மக்கள் மறியல் பாண்ணுபவர்கள் மேல் வருத்தம் கொள்கிறார்கள். அவர்களின் நியாத்துக்கு துணை நிற்காவிட்டாலும் குறை சொல்லாமல் இருக்கலாம். ஒரு முறை வேளச்செரியில் இதே போல சாலைமறியல். எதோ நிவாரண நிதி கிடைக்காத மக்கள் கவுன்சிலரிடம் போக அவர் மிரட்டி அனுப்பி இருக்கிறார். அபுறம் மக்கள் வேறென்ன செய்வார்கள்? அரசியல் கட்சிகளின் போராட்டம் என்றால் ஒதுங்கிப் போகும் மக்கள் மக்கள் போராட்டம் என்றால் புலம்பவும் சிலர் அவர்களிடமே போய் ஏன் எங்கள் நேரத்தை வீண் செய்ட்கிறீர்கள் என்வும் கேட்கிறார்கள். மறியல் போராட்டங்களின் போது பொதுமக்கள் பாதிக்கப்பட்ட தரப்புக்கு ஆதரவாகவும் நிற்க வேண்டாம். அவர்களின் போராட்டத்தை சகித்துக் கொண்டால் போதும்.உங்களுக்கும் ஒரு நாள் இந்த மாதிரி மறியலில் ஈடுபடும் நிலை வரலாம்.
http://www.facebook.com/note.php?note_id=165774453465976&id=545231892
விடுதியின் சில படங்கள் இந்த இணைப்பில் காணலாம்.

http://timesofindia.indiatimes.com/city/chennai/1000-students-crammed-into-52-rooms/articleshow/7147814.cms
செய்தியின் இணைப்பு இது.

சீக்கிரமே பெய்யக்கூடும் செம்மழை

2010-12-23T03:24:00.000-08:00

இப்படியான ஒரு கட்டுரையை நான் எழுதுவதற்கான முழு யோக்யதை எனக்கில்லை. இந்தக் கட்டுரையில் வருகிற பெரும்பாலான கருத்துக்களும் பார்வைகளும் தோழர் சிற்பிமகனுடனான உரையாடலின் போது தொகுத்தவை. இந்தக் கட்டுரையை எழுவதற்கு என்னை நண்பர் சங்கர் தூண்டினார். காரணம் அதியமான் அவர்களின் கம்யூனிசம் ஏன் வெற்றி பெற முடியாது ?

என்ற கட்டுரையை படித்த பின் அவருக்கு தோன்றிய குழப்பங்கள். நான் இந்தக் கட்டுரையை பல காலம் முன்பே படித்திருந்தேன். அதற்கு விளக்கம் எழுத தேவை இல்லாத அளவு பட்டப்பழைய பலவீனமான வாதங்கள் என்பதை முன்னமே உணர்ந்து தான் விட்டிருந்தேன். ஆனால் அந்தக் கட்டுரையின் சில பின்னூட்டங்கள் சங்கரைப் போன்ற சிலரின் சந்தேகங்கள் இவற்றால் எழுத முற்பட்டேன். அதியமான் வைத்திருக்கும் சப்பை வாதங்களை 1848 இல் மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் எழுதிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கையிலேயே பக்கம் பக்கமாக விளக்கி இருக்கிறார்கள். இந்த எல்லா கேள்விகளும் சந்தேகங்களும் அந்தப் புத்தகத்தில் எடுத்துக்காட்டப்பட்டு விளக்கமளிக்கப் பட்டுள்ளன. என்றாலும் இங்கே சங்கருக்கு மட்டுமே சில சந்தேகங்கள். ஆனால் அதியமானுக்கு சந்தேகமெல்லாம் இல்லை. சாடல் தான். தீர்மானம் தான். அதுதான் அவர்மீது பரிதாபம் கொள்ள வைக்கிறது. இணைய அரங்கிலும் வெளியிடங்களிலும் நானறிந்த வகையில் தன்னை வலதுசாரி என்று அறிவித்துக் கொண்ட ஒரே ஒருவராக அதியமான் அவர்களைப் பார்கிறேன். அந்த வகையில் அவருக்கு என் முதல் பாராட்டுகளைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். இப்படி ஒரு முத்திரை குத்தி வரும் எதிரியிடம் போரிடுவதென்பது எந்தவொரு வீரனுக்கும் மகிழ்ச்சியையே தரும். முகமூடி போட்டு வரும் கோழைகளோடு வாதிடுவதை விடவும் முகத்தோடு வரும் அதியமானோடு மோதுவது மகிழ்வைத்தருகிறது. எனவே அவரை இந்தக்கட்டுரை மூலமாக மதிப்புக்குரிய எதிரி என்று அறிவிக்கிறேன்.

1848 காலகட்டத்திலேயே கம்யூனிசம் என்பது மக்களின் மனோபவத்துக்கு எதிரானது என்ற சப்பை வாதத்துக்கு மார்க்சும் ஏங்கெல்சும் தமது கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையில் பதில் சொல்லி இருக்கிறார்கள். சின்ன புத்தகம்தான். அதை படிக்குமாறு எல்லோருக்கும் சிபாரிசு செய்கிறேன். என்றாலும் இதற்கு எனது பாணியிலான பதிலையும் பதிகிறேன். கம்யூனிசம் இன்றைய சூழ்நிலையிலும் சரியாகவே இருக்கும். பொதுவுடைமை என்பது மனித மனோபாவத்துக்கு எதிரானது என்பது மிகவும் தட்டையான வாதம். மனித மனம் எப்போதுமே அடுத்தவர் துன்பங்களுக்கு இரங்குகின்றது. சுரண்டிக் கொழுத்த பெரும் பணக்காரர்களின் நிலையோ வேறானது. அடுத்தாரை சுரண்டி சம்பாதித்த குற்ற உணர்ச்சியை சரிகட்ட கோயிலுக்குக் கொடை கொடுக்கிறார்கள். பணவெறி இப்போது சில நூறாண்டுகளாகத்தான் வெகுவான மக்களிடையே துளிர்த்து வருகிறது. மனிதகுல நாகரீக வளர்ச்சியில் சக மனிதனுக்கிரங்கும் அடிப்படை உணர்வு எப்போதுமே இருந்து வந்திருக்கிறது. அப்படிப்பட்ட அதியுன்னத மனித நேயத்தின் அடிப்படியில் அறிவியல்பூர்வமாக கட்டியமைக்கப்பட்ட பொதுடைமையை மனித மனோபாவத்துக்கெதிரானது என்று சும்மா கூட சொல்லக் கூடாது. கம்யூனிச சமூகம் என்ற ஒன்று இதுவரை எங்குமே உருவாக்கியிராத போது அதியமான் சொல்வதுபோல அது சோம்பேறித்தனத்தை நிலை நாட்டும் என்று எப்படி சொல்ல முடியும்? போகப்போக தொழில்களும் விவசாயமும் எல்லா வித சமூகங்களிலும் இயந்திரமயமாக்கப்படும். பொதுவுடமை சமூகங்களில் அப்படி இயந்திரமயமாக்கப்படும்போது பாட்டாளிகளின் ஓய்வு நேரம் மிகுந்து அது பிற மானுடமுன்னேற்றப்பணிகளுக்காக கலையிலக்கிய முன்னெடுப்புகளுக்காக பயண்படுத்தப்படும். ஜார்ஜ் ஆர்வெல் ரக தூற்றல்வாதிகளின் சதியிலக்கியங்களை அம்பலப்படுத்தவும் மக்கள் இலக்கியங்களை வளர்த்தெடுக்கும் டால்ஸ்டாய் மக்சீம் கார்க்கி சாதியினரின் படைப்புகளை படிக்கவும், படைக்கவுமாக அந்த ஓய்வு நேரங்கள் ஆய்வு நேரங்களாகவும் உபயோகிக்கப்படும். கம்யூனிச சமூகம் வராத காலத்திலேயெ ஜெயமோகன்கள் அங்கலாய்ப்பு படைப்புகளை அடுக்கும் போது உன்மையான கம்யூனிச சமூகம் வந்த பின் அதற்கு கலை இலக்கிய சமூக தலண்க்களில் பல வழிகளும் எதிர்த்தாக்குதல்கள் நடைபெறும். அதையெல்லாம் இனங்கண்டு கொள்ளவும் ஒதுக்கவும் சரியானதை முன்வைக்கவும் இந்த காலகட்டங்கள் பயண்படும். அது போக கம்யூனிச சமூகம் வரும் போது உழைப்பு என்பது பொதுவக்கப்படும். உழைப்பின் பலனும் பொது. எனவே நான் நன்றாக உழைத்தால் அதன் பலன் எனக்கும் உண்டு என்ற நிலை வரும்போது நான் ஏன் உழைக்காமல் இருக்கப் போகிறேன்? சோசலிச ரஷ்யா நமது என்கிற எண்ணம் வரப்போய்தான் உலகிலேயே அதிகளவில் இரண்டாம் உலகப்போர் காலகட்டத்தில் சோவியத் மக்கள் தியாக உணர்வோடு களம் கண்டார்கள். ஆக சோம்பேறித்தனம் வளர்ந்து விடும் என்பது புரட்டுவாதமே. கம்யூனிசம் என்பது அறிவியல் பூர்வமாக உருவான ஒரு தத்துவம். அதை தவறென்று சொல்ல நிதர்சனமான உதாரணங்கள் தேவை; அல்லது ஒத்துக்கொள்ளக் கூடிய தர்க்க ரீதியிலான ஆய்வாவது தேவை. இவை எதுவும் இல்லாமல் கம்யூனிசம் ஒத்து வராது என்று சொல்வது சரியல்ல. முடவனாயிருக்கிற எனது மகனுக்கும் சேர்த்து நான் உழைப்பது அடிப்படை மனித மனோபாவம் என்றால், பொதுவில் எல்லோருக்குமாக எல்லொருடனுமாக உழைப்பையும் ஊதியத்தையும் பகிர்ந்து வாழ்வது மட்டும் எப்படி மனித மனோபாவத்துக்கு எதிராகப்போய்விடும்?

பொதுவுடமை என்பது சொத்துடமையை ஒழிப்பது அல்ல. தனிச்சொத்துடமையை ஒழிப்பதுதான். காரணம் தனியே ஒருவனுக்கு சொத்து எப்படி வரும்? பாடுபட்டு சொத்து சேர்த்தேன் என்பவர்களுக்கு மார்க்ஸும் ஏங்கெல்சும் அப்போதே பதில் சொல்லி இருக்கிறார்கள். இங்கே இவர்கள் சொல்கிற அறிவு, செயல் திறமை இதெல்லாம் ஒருவரின் தனியுடமை அல்ல. எல்லோரது அறிவும் திறமையும் இன்ன பிறவும் சமூகத்தின் ஒட்டு மொத்த வளர்ச்சியின் விளைவால் உருவானவை. சமூகத்திடம் இருந்து பெறப்பட்டவை. அவை சமூகத்தின் சொத்து. இதைத்தான் கம்யூனிசம் சொல்கிறது. இதைத்தான் கம்யூனிசம் செய்யும். இதற்கு ஒரு சின்ன உதாரணம் சொல்கிறேன். ஆடைகளின்றி வனவிலங்குகளோடு திரிந்தவன், நெருப்பை க ண் டு பிடித்தவன், சக்கரம் கண்டு பிடித்தவன் இவர்களன்றி எந்த மனித அறிவு வளர்ந்திருக்கும்? எழுத்துக்களை உருவாக்கியவன் இல்லையென்றான் உங்கள் கம்ப்யூட்டரின் கீபோர்டுகளில் எதை வைத்திருப்பீர்கள்? இத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுகளின் மனித குல சிந்தனையின் தொடர்ச்சிதான் உங்கள் எல்லோரின் மூளைச்செயல்பாடும். திடுமென பேரறிவுடன் யாரும் சுயம்புவாக தோன்றி விடுவதில்லை. இப்போது நாம் படிக்கிற கல்வி; அதை கற்க நமக்கிருக்கும் முன்னேறிய மூளை- இவை எதுவுமே நம்முடைய சொத்து அல்ல. காலங்காலமாக முன்னேறிய ஒட்டு மொத்த மனிதகுலத்தின்-சமூகத்தின் சொத்து. அப்படியிருக்க இன்று விண்டோஸ் செவெனுக்கு காப்புரிமை கேட்பது எந்த வகையில் நியாயம்? நாட்டு மருந்து கொடுப்பவர்கள் அதை குடும்ப ரகசியமாக வைத்துக் கொள்கிறார்கள் என்று அங்கலாய்ப்பவர்கள் என்றேனும் இவை பற்றி யோசித்தது உண்டா?

கம்யூனிச சமூகத்தில் அறிவுக்கு மரியாதை இருக்காது என்ற தட்டையான வாதம் கொண்டிருபவர்களே!. இப்போதிருக்கும் சமூக அமைப்பில் அறிவுக்கு என்ன மரியாதை இருக்கிறது? அறிவோடு பேசியதற்காக அருந்ததி ராய் மீது வழக்கு போடுகிறார்கள். இருக்கிற மரியாதையை வைத்துக் கொண்டு மற்ற அறிவாளிகள் என்ன செய்கிறார்கள்? ராசா என்ன செய்தார்? எடியூரப்பா என்ன செய்தார். டெல்ஹி என்ன செய்தார்? போகட்டும். இந்த சாப்ட்வேர் எஞ்சினியர்கள் தான் என்ன செய்கிறார்கள். வங்கி கணக்குக்கு, மருத்துவ அறிக்கைகளுக்கு சாப்ட்வேர் எழுதுகிறார்கள். கூலிக்கு. இந்த மரியாதை போதுமா? இதை தான் கேட்கிறீர்களா? அப்படியான மரியாதை அங்கே கிடைக்காது தான். பொதுவாக கம்யூனிசம் பற்றி விமர்சிப்பவர்கள் ஸ்டாலின் காலத்தில் கருத்து சுதந்திரம் என்பார்கள்; டியான்மென் சதுக்கம் என்பார்கள். டிராட்ஸ்கி என்பார்கள். நான் இதையெல்லாம் சரியென்று வாதிட விரும்பவில்லை. இதை நீங்கள் தவறென்று சொல்லும் முன் இந்திய ஜனநாயகத்தில் கருத்து சுதந்திரம் பற்றி என்ன சொல்ல விரும்புகிறீர்கள்? சீமானுக்கு என்ன ஆனது? வைகோவுக்கு என்ன ஆனது? சொந்த நாட்டு மீனவர்கள் சாகிற போதெல்லாம் மேலாதிக்க நலன்களுக்காக சும்மா இருக்கிற இந்திய ஜனநாயகத்தின் யோக்யதை என்ன ஆனது?

என்னிடம் அறிவு இருக்கிறது. பணமும் இருக்கிறது. அதை வைத்து நான் சொத்து சேர்க்கிறேன். இதில் என்ன தப்பு என்பவர்களே!. அழகிரியிடம் பணம் இருந்தது. அதை விட்டால் ஓட்டு வாங்கலாம் என்ற அறிவும் இருக்கிறது. அதை வைத்து சம்பாதிக்க-தேர்தலின் போது ஓட்டுக்கு காசு கொடுத்து கொள்ளையடிக்க, அங்கீகாரம் கொடுப்பீர்களா? ரொம்ப அறிவாளித்தனமாக யோசிப்பதாக எண்ணிக்கொண்டு பலரும் கேட்பது கம்யூனிசம் தனிப்பட்ட திறமைகளை வளர்த்தெடுக்காது என்றுதான். அறிவாற்றலில் உயர்வு தாழ்வு பார்க்காமலிருந்தால் ஒரு சோம்பேறி சமுதாயம் உருவெடுக்கும் என்றும் அச்சப்படுகிறார்கள். இதற்கான நேரடி பதிலுக்கு முன்னதாக ஒரு பதில் கேள்வியும் வைக்கிறேன். அப்படி நீங்கள் அறிவிலும் திறமையிலும் முன்னேறியவராக இருந்தால் உலக வளங்களை சுரண்டி உங்கள் சொத்தாக்கிக் கொள்ள என்ன உரிமை இருக்கிறது? மேலே சொன்னதுதான் இதற்கும் பதில். இந்த தனித்திறமை அறிவாற்றல் எல்லாம் சமூகத்தின் பிரதிபலிப்புதான். உங்கள் தனிப்பட்ட சொத்து அல்ல. அப்படியிருக்கையில் அதை வைத்து பொருள் சேர்ர்கும் உரிமையை எப்படி நியாப்படுத்துவீர்கள்? மனிதகுல வரலாற்றின் ஒவ்வொரு அடியிலும்-ஒவ்வொரு முன்னேற்றத்திலும், உங்களின் இன்றைய அறிவுத்திறமைக்கான விதை ஊன்றப்பட்டிருந்தது.

தோழர் சிற்பிமகனுடன் பேசிக்கொண்டிருக்கையில் பெரியார்தாசனின் விளக்கம் ஒன்றை விளக்கினார். பட்டாம்பூச்சி, சிட்டுக்குருவி பருந்து இவை மூன்றும் பறப்பவை. பருந்து மிக வலியது என்பதால் சிட்டுகுருவியின், பட்டாம்பூச்சியின் திறன் குறைவு என்பதற்காக அவற்றின் வாழ்வதற்கான இடத்தையும் சூழலையும் மறுப்பதா? வல்லான் பொருள் குவிக்க இல்லான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று நினைக்கிறார்கள்? ஒரு நாட்டின் பொருளாதார நிலைப்படி எல்லா மக்களும் ஒரு நாளைக்கு ஒரே ஒரு இட்லிதான் திண்ண முடியும் என்ற நிலையை கற்பனை செய்யுங்கள். அப்படியான நாட்டில் அதியமான் போன்ற ஒரு அறிவிற்சிறந்த திறமைசாலி சொத்துக்களை குவித்துக்கொண்டு மூன்று வேளையும் கறிச்சொறு தின்பதை என்னவென்று சொல்வீர்கள்? பொதுவுடமை என்பது வெறும் தனிச்சொத்துடமையை மட்டும் ஒழிப்பதன்று. அந்த நெடிய வரலாற்றுப் பயணத்தின் முடிவில் உழைப்பும் சமூகச் சொத்தாக்கப்படும். அப்படியிருக்கையில்- தேவைக்கேற்ற உழைப்பு என்கிற வேளையில், எனது தனிப்பட்ட ஆற்றல் என்று சொந்தம் கொண்டாட எதுவும் இருக்காது. ஒரு வேளை பட்டினியா?- பகிர்ந்து கொள்வோம். மூன்று வேளையும் உணவா?-அதையும் பகிர்ந்து கொள்வோம் என்று பொதுவில் சிந்திப்பதற்கு உள்ள பொதுவான மனத்தடை என்னவென்று தெரியுமா?

தனிப்பட்ட முறையிலான அளவுக்கதிகமான சொத்துக் குவிப்பை கேள்விக்குள்ளாக்கக் கூடாது என்னும் எச்சரிக்கையுணர்வே அதியமான் போன்றவர்களின் இத்தகைய அங்கலாய்ப்புகளின் அடிப்படை. பொன்னியரிசி என்பது அறிவு மிகுந்த அதியமானுக்கும் ருசியாகத்தானிருக்கும். அறிவே இல்லாத எனக்கும் ருசியாகத்தானிருக்கும். அப்படியிருக்கையில் நான் புழுத்த அரிசியை திண்ண வேண்டும் அதியமான் பொன்னியரிசி திண்பார் என்பது சரியாகுமா? ஜெயந்தி திரையரங்கின் அருகே நடைபாதையில் உறங்கும் மக்களைப்போல கோடிக்கணக்கானவர்கள் இருக்கும் இந்த நாட்டில் வியாபார நுணுக்கம் தெரிவதால் அப்பன் சுரண்டிய சொத்துக்கள் இருப்பதால் முகேஷ் அம்பானியின் ஒற்றைக் குடும்பம் வசிக்க 27 மாடிகளைக்கொண்ட சொகுசு மாளிகையை கட்டுவதை சரியென்றா நீங்கள் சொல்கிறீர்கள்? இப்படியான இடைவெளியை சரிக்கட்டத்தான்-சமப்படுத்ததான் கம்யூனிசம் பாடுபடுகிறது. அப்படி இடைவெளி வேண்டாம் என்று நினைப்பவர்கள் நமது நண்பர்கள். தோழர்கள். அப்படியான இடைவெளி நியாயம் என்று சொல்லும் அதியமான்கள் ஜெயமோகன்கள் நமக்கு மட்டுமல்ல ஒட்டுமொத்த மனிதகுல விடுதலைக்கும் எதிரிகள்.

கம்யூனிசம் என்பது நிறைவேற்றக் கடினமான ஒரு கனவுதான். ஆனால், எல்லோருக்கும் சமமான ஒரு சமுதாயம் படைக்க அப்படியான ஒரு கனவை நோக்கி உழைப்பதில் தப்பில்லை. அப்படி உழைப்பது உங்களின் சமூகக் கடமை. இன்றையை இந்திய சமூக அமைப்பில் உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகள் முழு நேர கம்யூனிஸ்டுகள் யாரும் சொத்து சேர்ப்பதில்லை. கம்யூனிஸ்டுகள் சொத்து சேர்க்கிறார்கள் என்று புளுகும் யாரும் உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகளின் அர்ப்பணிப்புணர்வை வெளியே சொல்வதில்லை. அப்படியான கம்யூனிஸ்டுகள், மக்களிடம் போகும் கம்யூனிஸ்டுகள் காசே இல்லாமல் தான் பயணிக்கிறார்கள். சக தோழர்களின் பண உதவியால் தம் பிள்ளைகளின் மருத்துவ செலவுகளை சமாளிக்கிறார்கள். பயண தூரத்துக்கு தக்க காசை மட்டும் கம்யூனிச ஆதரவாளர்களிடம் வாங்கி பயணிக்கிறார்கள். கம்யூனிஸ்டுகளின் உண்டியலில் காசு போட யோசிக்கும் அதியமான்கள் அயோத்தி கரசேவைக்கு பண உதவி செய்வார்கள். கம்யூனிச ஆதரவாளர்களோ கம்யூனிஸ்டுகளின் அத்யாவசிய தேவைகளை அவர்கள் கேளாமலே பூர்த்தி செய்து வருகிறார்கள். இன்றைய சூழலிலும் கம்யூனிஸ்டுகள், கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் முழு நேர ஊழியர்கள் தம்மளவில் பொதுவுடைமைக்கான முன்னுதாரணத் தீவுகளாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள். ஒரு பொதுவுடைமை சமூகம் உருவாகும் போது சொத்துக்கள் அனைத்தும் பொதுவுடைமை அரசிடம் ஒப்படைக்கப்பட வேண்டும். அப்படி ஒரு நிலை வரும்போது அரசிடம் சொத்துக்களை ஒப்படைக்கும் முதல் மனிதர்கள் கம்யூனிச, கம்யூனிஸ்டுகளின் ஆதரவாளர்களாக இருப்பார்கள். நானெல்லாம் முதலில் கொடுக்கும் லிஸ்டில் இருப்பேன். அதியமான் போல இது என் பணம் என்பவர்கள், பணத்தைத் தர யோசிப்பவர்கள் எல்லோரிடம் இருந்தும் பணமும் நிலமும் பறிக்கப்பட்டு இல்லாதவர்களுக்கு பகிர்ந்தளிக்கப்படும். இந்தப் பயமே, இவர்கள் வரவே வராது என்று சொல்லும் கம்யூனிசம் மீது எப்போதும் குற்றம் கூறச் சொல்கிறது. இப்படியான முன்னெச்சரிக்கைக்காரர்களே கம்யூனிசம் வரவே வராது என்று சொல்லிக் கொண்டு இருப்பார்கள். ஏசு எழுந்து வரமாட்டார் என்று எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். அதனால் ஏசு வரமாட்டார் என்று நான் பிரச்சாரம் செய்ய வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆனால் அதியமான் என்றில்லை; இதைப்போன்ற மற்ற எல்லோருக்கும் என்றாவது கம்யூனிசம் வரும் என்று உள்ளூர இருக்கும் பயம்தான் அது வராது; அது வரவே வராது என்று அடிக்கடி பரப்புரை செய்யத் தூண்டி வருகிறது. மேலாக தொண்டு நிறுவனங்கள் என்ற போர்வையில் ஆசிய நாடுகளில் குறிப்பாக இந்தியாவில் அடித்தட்டு மக்கள் நிறைந்த, கொபம் கனன்று கொண்டிருக்கும் உழைக்கும் மக்கள் மிகுந்த பகுதிகளில் குறிவைத்து இந்த நிறுவனங்கள் தம் முதலாளித்துவ தொண்டு செய்து வருகிறார்கள். அப்படியான நிறுவனங்களுக்கு உதவ என்று கம்யூனிசம் என்பதை கொடுங்கனவாக எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் அமெரிக்கா மற்றும் சில ஐரோப்பிய நாடுகள் தனியாக தமது பட்ஜெட்டில் நிதி ஒதுக்குகின்றன. பெருமுதலாளிகள் நிதி கொடுக்கிறார்கள். இந்த மக்கள் அரசிடம் இருந்து தள்ளி வைக்கப்பட்டும் அமைப்பாவதில் இருந்து தடுக்கப்பட்டும் இருக்க குறுகிய நோக்கில் அவர்களுக்கு உதவிகள் என்ர போர்வையில் மறைமுக சிறை வைக்க இந்த நிறுவனங்களின் வழி கம்யூனிச எதிரிகள் முயன்று வருகிறார்கள். சுய உதவிக்குழுக்கள், நமக்கு நாமே திட்டம் என்பதெல்லாம் இப்படியான நோக்கத்துடனே செயல்படுகின்றன. கம்யூனிசம் போலவும் மறைமுகமாக போலிகம்யூனிசத்தை வளர்க்கவும் அறிவுஜீவிகள் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் பல இலக்கியவாதிகள் எழுதி வருகிறார்கள். அவர்கள் கண்டிப்பாக மேற்சொன்ன நாடுகளின் உதவி பெற்றவர்களாக இருப்பார்கள். சாரு நிவேதிதா எழுதினால் நல்லி குப்புசாமி பணம் போட்டு கூட புத்தகம் கொண்டுவருவார். ஜாஹிர்ராஜா எழுதினால் செய்வாரா? சோவியத்தில் அமெரிக்க சதிப்பிரிவுகள் இறக்குமதி செய்த போர்னோகிராபி சமாச்சாரங்களை எதிர்ப்புரட்சி முஸ்தீபுகளையெல்லாம் சரியாக கண்கானித்து கட்டுப்படுத்தாததும் சோவியத் வீழ்ந்ததற்கான காரணங்களில் ஒன்று. சிறையில் அடைக்கப்பட்ட ஒருவருக்கு தேடிப்பிடித்து நோபல் பரிசு கொடுப்பதெல்லாம் எதுக்காம்? அமைதிப்பணிகளை இலக்கியப்பணிகளை ஊக்குவிக்கவா? ஆப்கானிஸ்தானின் பழங்குடி மக்களின் மேல் ஆளில்லா விமானங்கள் மூலம் மனிதத்தன்மையற்ற தாக்குதல்கள் நடத்தி வரும் ஒபாமாவுக்கு அமைதிக்கு நோபல் பரிசு கொடுத்த விதத்தையும் மேற்சொன்னதையும் ஒப்பிட்டு நோக்கினால் உண்மை விளங்கும். கம்யூனிசம் மலரும் என்று எதிர்பார்க்கப்பட்ட தென்னமெரிக்க கண்ட லத்தீன் அமேரிக்க நாடுகளில் இப்படியான உதவிகளின் வழியே தான் அவர்களின் இயற்கை வளங்களை சுரண்டுதல் மற்றும் கம்யூனிசப் பாதையிலிருந்து திசை திருப்புதல் என்ற இரு மாங்காய்களை அடித்தார்கள். இதை எப்படி எப்படி அடித்தார்கள் என்ன விதமான வேசித்தனமான காரியங்களை இதற்க்காக செய்தார்கள் என்பதை ஒரு பொருளாதார அடியாளின் ஒப்புதல் வாக்குமூலம் என்ற புத்தகம் படித்தால் தெரிந்து கொள்ளலாம். அமேரிக்காவின் மேலாதிக்க, ஏகாதிபத்திய, புதிய காலணியாதிக்க நலன்களுக்காக அப்படியான கீழ்த்தரமான காரியங்களின் மூலம் மூன்றாம் உலக வளரும் நாடுகளை வஞ்சித்த நேரடி சாட்சியமான ஜான் பெர்க்கின்ஸ் என்பவர் மனசாட்சியின் உந்துதலால் எழுதியுள்ளார். கண்டிப்பாக அதை படியுங்கள். இப்போது மக்கள் எல்லோரும் நல்ல வாழ்க்கை வாழ்கிறார்கள்; சம்பாதிக்கிறார்கள்; எனவே கம்யூனிசம் பற்றிய சிந்தனையே தோன்றாது என்று பலரும் நம்பியும் சொல்லியும் வருகிறார்கள். அப்படி வராத ஒன்றை ஏன் வம்படியாக குறை சொல்ல வேண்டும்?. காரணம் ஒன்றுமில்லை. ஐரோப்பாவை 1848 இல் பிடித்து ஆட்டத்தொடங்கிய கம்யூனிசம் பூதம் இன்று அகிலம் முழுவதையும் பிடித்து ஆட்டுகிறது.

கம்யூனிசம் கனிவதற்கான சாத்தியக்கூறுகள் இப்போது இல்லை என்று சொல்லப் படுகிறது. இதற்கு லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளை துணைக்கழைக்கிறார் அதியமான். இது முதலாளித்துவத்தின் பொய்ப்பிரச்சாரங்களில் ஒன்று. அத்தகைய வதந்திகளை பரப்பும் பிரச்சார பீரங்கிகள் எல்லா நாடுகளிலும் உண்டு. அப்படி கம்யூனிச தாகம் இருந்து இப்போது இல்லாமல் போனதாக சொல்லப்படும் தேசத்து மக்கள் இப்போதிருக்கும் உலகமய முதலாளித்துவ சமூக அமைப்பை விரும்பியா ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? இடைவேளை போன்றதொரு இடைவெளி இது. அங்கேயும் சமூக மாற்றத்திற்கான முன்னெடுப்புகள் நடந்து கொண்டிருக்கின்றன. அவ்வளவு ஏன்? முதலாளித்துவ குறியீடான அமேரிக்க மக்களும் அவர்களுக்கு விதிக்கப்பட்டதை விரும்பியா ஏற்றுக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? அங்கே எதிர்த்து எதுவும் செய்யப்படவில்லையா? கம்யூனிசம் என்பது மற்ற சமூக அமைப்புகளைப் போலல்லாமல் நேரடியாக அரசியல் மயமாக்கப்பட்டதால் அதை நடைமுறைப்படுத்தும் போது சில பிழைகள் நேரும்- என்பதை கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் அறிக்கை ஒத்துக் கொள்கிறது. அதே சமயம் இந்தப் பிழைகளை மட்டும் முன்னிறுத்தி அரசியல் செய்யும் தத்துவ வறுமை கொண்ட அமைப்பாக முதலாளித்துவத்தை அது அடையாளம் காட்டுகிறது.

பலரும் சொல்கிறார்கள். கம்யூனிசம் வருவதற்கான காலமும் சூழலும் இப்போது இல்லை என்று. இதுனால் வரையிலுமான சமுதாயங்களின் வரலாறென்பது வர்க்கப் போராட்டங்களது வரலாறே ஆகும் என்று ஆரம்பிக்கும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை ஒரிடத்தில் சொல்கிறது. மத்திய தர தொழிலாளர்கள், சிறு வணிகர்கள் விவசாயிகள் எல்லோரும் முதலாளித்துவத்தின் கொடூர சுரண்டல்களால் பாட்டாளிகளாக உடலுழைப்புத் தொழிலாளிகளாக்கப்படுவார்கள். அவர்களே பாட்டாளி வர்க்கம். அவர்களே முதலாளிகளுக்கு எதிரான புரட்சியை நடத்தி தலைமை பொறுப்பை எடுப்பார்கள் என்று தெளிவுபடச் சொல்கிறது. இன்றைய லாபவெறி கொண்ட முதலாளித்துவ அமைப்பில் நான் உள்பட எல்லோரும் உடலுழைப்புத்தொழிலாளிகளாக (இங்கே அறிவை பயண்படுத்தி சாப்ட்வேர் எழுதும் பொறியாளர்களும் பாட்டாளி வர்க்கமே) மாறிவருகிறார்கள் என்பது கண்கூடு. விவசாயி கட்டிட வேலைக்கு வருகிறான் . இதன் பின் முதலாளித்துவம் அவனிடமிருந்து உழைப்பைச் சுரண்டி உபரியை சொத்தாக்கி வீங்கும். சுரண்டச் சுரண்ட ஒன்றுமே இல்லை என்று உணரும் காலம் வரும்போது யாரும் அழைப்பு விடுக்காமலேயே பாட்டாளிகளின் புரட்சி நிகழும். மாற்றவே முடியாதது இது.

எந்தவொரு உழைப்பும் தனியுடமை அல்ல என்கிறபோது அது சமூகத்தின் சொத்தாகிறது. உழைப்பு, அதனால் விளையும் உற்பத்தி அதன் பின் அதன் பகிர்வு இதை சமூக உடமை ஆக்குவதா தனிஉடமை ஆக்குவதா? என்ற கேள்விக்கான பதிலில் இருக்கிறது கம்யூனிசம் வேண்டுமா வேண்டாமா என்பதற்கு. சக்திக்கேற்ற உழைப்பு உழைப்புக்கேற்ற ஊதியம் என்பது சோசலிசம். அதன் பின் சக்திக்கேற்ற/தேவைக்கேற்ற உழைப்பு-தேவைக்கெற்ப ஊதியம் என்பது கம்யூனிசம். சோசலிசத்தின் பலன்களை நாம் இந்தியாவில் நேருகாலத்தில் உண்டாக்கிய பொதுத்துறை நிறுவனங்களின் முதல் தலைமுறை ஊழியர்களிடம் கேட்க வேண்டும். இப்பொது அது தனியாருக்கு போக வேண்டும் என்பதில் யாருக்கு என்ன லாபம் இருக்க முடியும் என்பதை படிக்கிறவர்களின் யூகத்துக்கு விட்டு விடுகிறேன்.

ஒருவர் எல்லோருக்காகவும் எல்லொரும் ஒருவருக்காகவும் ஆக இருக்கிற கம்யூனிச சமூகத்தில் உழைப்பு எனபது அது உடல் உழைப்பானாலும் மூளை உழைப்பானாலும் தனிப்பட்ட சொத்தாக் கருத முடியாத ஒரு மனோநிலைக்கு கொண்டு செல்லும். எல்லொருக்கும் அப்படியான சமமான வசதிகளை பகிர்ந்தளிக்கும் முன்னேறிய சமூகத்தில் இப்படியான சில்லறை வாதங்களுக்கு வேலை இருக்காது. வெறும் சில பத்தாண்டுகள் இப்படியானதொரு சோசலிச வாழ்க்கை வாழ்ந்த ரஷ்யாவில் இரண்டாம் உலகப் போரின் போது அந்த மக்களின் தியாக உள்ளம் என்பது இத்தகைய மனமாற்றத்தில் விளைந்தது. இப்பொதும் அந்த மக்கள் தம் பழைய வாழ்வை பிச்சையெடுக்காத வாழ்வை கனவு கண்டு கொண்டிருக்கிறார்கள். இரண்டடி பின்னே போயிருக்கிறார்கள். உவகையோடு ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை.

ஒரே ஒரு நாள் சைதாப்பேட்டை மறைமலை அடிகளார் பாலத்தில் நின்று கிழக்கேயும் மேற்கேயும் பாருங்கள். வானுயர வளர்ந்து வரும் கட்டிடங்கள் அங்கே கரையோர குடிசைகளை நதியை நோக்கி நெருக்கித்தள்ளுவதைப் பாருங்கள். ஒரு அளவுக்குத்தான் நெருக்க முடியும். பொறுக்க முடியாத கட்டம் வரும்போது அந்த மக்கள் அருகிலுள்ள நெடிதுயர்ந்த கட்டிடங்களை சூறையாடுவார்கள். அதன் பெயரும் புரட்சிதான். இன்னுமொரு நாள் பட்டினப்பாக்கம் பேருந்து நிறுத்தம் வலப்புறம் உள்ள எளியவர்களின் குடியிருப்புப்பக்கம் போய்ப் பாருங்கள். நெருக்கி வரும் மென்மொழி நிறுவன அடுக்குமாடி கட்டிடங்களின் இடையே இன்னும் எத்தனை நாள் அவர்களை விட்டு வைப்பார்கள்? அவர்கள் வீடுகளின் மீது வைக்கப்படும் கைகளை அவர்கள் அறுத்தெறியப்போவதன் பெயரும் புரட்சிதான். வேறொரு நாள் புழுக்கள் நெளியும் காசிமேடு மீன்பிடித்துறைமுக மீனங்காடி போங்கள். அங்கே குவியும் நகரத்துக் கழிவுகளை ஒரு நாளில் திருப்பி நகரத்தின் உள்ளேயே வீசி எறிவார்கள். அதற்குப் பெயரும் புரட்சிதான். மற்றொரு நாள் தஞ்சையின் கடைசி நெல்வயலில் மனை கட்ட அளவைக்கல் போடும் போது சென்னையில் அரிசி கிடைக்காமல் ஒரு குடும்பம் தெருவில் இறங்கப்போவதும் புரட்சிதான். அப்படிப்பட்ட புரட்சிகள் நடக்கும் போது இன்றைய ஓட்டுக்கலையும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் முதல் உண்மையான கம்யூனிஸ்டுகளின் இயக்கங்கள் வரை இணைந்து புரட்சிகளை முன்னெடுக்கலாம்; அப்போது இங்கேயும் கம்யூனிசம் மலரும். அந்த நாட்களை நோக்கி இந்திய, பன்னாட்டுப் பெருமுதலாளிகளின் லாபவெறி; மக்களின் பொருள் குவிக்கும் பேராசை இவையெல்லாம் நாலுகால் பாய்ச்சலில் முன்னேறுகின்றன. தமக்கான சவக்குழிகளை தாமே வெட்டிக்கொண்டிருப்பதையறியாமல்.

இந்தக் கட்டுரையில் நான் குறிப்பிட்டுள்ள அதியமான் என்ற வார்த்தை நேரடியாக அதியமான் என்ற தனிநபரை குறிக்கவில்லை. அந்தப் பெயரைக் குறியீடாக்கி அப்படியான எண்ணம் கொண்ட எல்லோரையும் சொல்லி இருக்கிறேன். அதியமான் நம் மதிப்புக்குரிய எதிரி என்பதால் அவரிடம் வருத்தம் தெரிவிக்க வேண்டியதில்லை. இருந்தாலும் மேலே சொன்னது பொதுவான வாசகர்களுக்காக.

வேலிக்குட்பட்ட அங்கேயும்

திரிய விடப்பட்ட இங்கேயும்

மழை இல்லை.

எதனாலும் தடுக்க இயலா

இடியின் குமுறல் தாங்கி

எங்கும் நீக்கமற

சீக்கிரமே பெய்யக்கூடும்

செம்மழை.

புலியூர் முருகேசன்

சோ ராமசாமியின் பேனாவைக் களவாடிய ஜெயமோகன்

2010-12-22T21:10:00.000-08:00

அருந்ததிராயும் ஐஸ்வர்யாராயும் என்று வசவுக் கட்டுரையை எழுதிய ஜெயமோகனைக் கண்டித்தும் நடிகை லட்சுமிராயை விட்டுவைப்பாரா எழுத்தாளர் ஜெயமோகன்? என்ற கட்டுரையை எழுதிய தோழர் இரா. இளவரசன் அவர்களை வாழ்த்தியும் இந்தச் சின்னக் கட்டுரையை எழுதுகிறேன். தனது முதல் நாவலுக்குப் பிறகு அருந்ததி ராய் பெரிதான படைப்பிலக்கியம் செய்யவில்லை என்று யாரோ குறைப்பட்டு எழுதி இருந்தார்கள். உண்மையில் அப்படியான ஒரு முகத்துக்காக அருந்ததிராய் இப்போது முன்னிற்கவில்லை. முன்னிறுத்தப்படவுமில்லை. அப்படி அவர் எழுதாமல் இப்போது எழுதுகிற அரசியல் கட்டுரைகளையே அவரின் முன்னிறுத்தப் பட வேண்டிய முகமாக நான் கருதுகிறேன். படைப்பிலக்கியம் மட்டுமே செய்கிற இலக்கியவாதிகள் நிறைய. படைப்பிலக்கியம் செய்தவாறே மக்கள் நலன் பற்றியும் யோசிக்கும் இலக்கியவாதிகள் வெகு சிலரே. அந்தச் சிலருள் அருந்ததி ராய் முக்கியமானவர். ஈழத்தில் இறுதி யுத்த காலங்களின் போதும் அமைதி காத்த தமிழக எழுத்தாளர்கள் சிலருக்கு நான் ஒரு மின்னஞ்சல் அனுப்பி இருந்தேன். ஏனிந்த அமைதியென்று. அவர்கள் ஆதரிக்கலாம் அல்லது எதிர்க்கலாம். ஆனால் கருத்தேயில்லாமல் இருப்பது மறைமுகமான வன்முறை. என்றாலும் நமது எழுத்தாளர்கள் ஈழ யுத்தம் பற்றி ஆதரவு அல்லது எதிர்ப்பு என்ற எதவது ஒரு நிலையை முன்னிறுத்த வேண்டி இருந்தேன். மனுஷ்யபுத்திரன் சாரு நிவேதிதா எஸ் ராமகிருஷ்ணன் ஜெயமோகன் போன்ற வெகுசிலருக்கே அப்படி ஒரு வேண்டுகோள் விடுத்திருந்தேன். அதுவரை உயிர்மையில் ஈழம் பற்றி எதுவும் கண்டுகொள்ளாமலிருந்த மனுஷ்யபுத்திரன் பிரபாகரன் தான் இதுக்கெல்லாம் காரணம் என்பது போன்ற தோற்றம் காட்டுவதான ஒன்றும் வரலாறு என்னும் பைத்தியக்கார விடுதி என்ற நெடுங்கவிதை ஒன்றையும் எழுதியிருந்தார். என் மடலின் காரனமென்று அதை நான் சொல்ல வில்லை. இருந்தாலும் அவரின் பதிவை நான் வரவேற்றேன். கருத்தே சொல்லாமல் மவுனம் காப்பது மிகவும் தவறு என்பது என் எண்ணம். சமகால நிகழ்வுகளை பதிவு செய்யாத கலை இலக்கியவாதிகள் அப்பட்டமான வரலாற்று மோசடிக்காரர்கள். என் அந்த மடலுக்கு ஜெயமோகன் மட்டுமே கூச்சல் மாதிரியான பல்வேறு பார்வைகளுக்கிடையில் தமது கருத்தை சொல்வது பலனளிக்காது என்ற ரீதியில் எனக்கு பதில் எழுதி இருந்தார். பதிலுக்கு நன்றியை இப்போதும் தெரிவிக்கிறேன். நெய்தல் என்ற எமது மாணவர்களின் இதழுக்கு தமது கட்டுரையை வழங்கி எங்கள் வேண்டுகோளையும் முன்னமே பூர்த்தி செய்திருந்தார். ஆனால் இங்கே ஜெயமோகனின் இந்த படைப்புலகம் சார்ந்த சுருங்கலையே முன்வைத்து அவருக்கு அருந்ததி ராயை விமர்சிக்கும் அருகதை இல்லை என்று சொல்ல விரும்புகிறேன். இந்தப்புள்ளியை தோழர் அருமையாக வலியுறுத்தியுள்ளார். அருந்ததி ராய் எழுதியோ இதுமாதிரி அரசியல் கருத்துக்களை சொல்லியோ என்ன பெரிதாக விளம்பரம் சம்பாதித்து விடப்போகிறார்? சுப்ரமணியம் சுவாமி மாதிரி இதற்கே சர்வதேச சதி என்றெல்லாம் ஜெயமோகன் உடுக்கை அடித்திருக்கிறார். அவராலாயே மறைக்கு முடியாமல் ஒரு அப்பட்டமான இந்து தேசியவாதியின் இலக்கியப் புலம்பல் என்ற ரீதியில் புலம்பித்தள்ளுகிறார். அருந்தததி ராய் சொன்னதையே வேறு வார்த்தைகளில் ஓமர் அப்துல்லா காஷ்மீர சட்டசபையிலேயே பேசி இருக்கிறார். அவர் மீது ஏன் இந்த இந்து தேசியவாதிகள் பாய வில்லை? வர்றார் சண்டியர் என்ற பிரேமின் படத்தை கண்டுகொள்ளாத புதிய தமிழகம் கிருஷ்ணசாமி கமலின் சண்டியர் என்ற பெயருக்கு மட்டும் பண்ணாத அலப்பறைகளை பண்ணினார். விளம்பரம் தேடலன்றி இதற்கு வேறொரு காரணமும் இல்லை. ஆனால் ஜெயமோகன் விளம்பரத்துக்காக இப்படி எழுதி இருப்பார் என்று எண்ணவில்லை. அவருக்கிருக்கும் இந்து நேச மனோபாவம் அவரை அப்படித் தூண்டி இருக்கிறது. அருந்ததி ராய் மக்கள் திரள் போராட்டங்களில் இறங்கவில்லை. ஊடக வெளிச்சப் போராட்டங்களில் மட்டும் முன்னின்றார் என்று எழுதும் முன்பாக ஜெயமோகன் எந்த மக்கள் திரள் போராட்டத்தில் நின்றார் என்று யோசித்துப் பார்த்திருக்க வேண்டும். அப்படி யோசிக்கவே விடாமல் அவரை அவரின் இந்து வெறி செலுத்துகிறது. சோ ராமசாமி ராமகோபாலன் ரக இந்துவெறியர்களின் எண்ணப்போக்கில் தன் எழுத்து நடையில் அந்தக் கட்டுரையை ஜெயமோகன் எழுதி இருக்கிறார். அருந்ததி ராயின் நாவலின் இலக்கியத்தரமெல்லாம் இன்று அர்த்தமற்றவை. அவர் ஒரு எழுத்தாளர் என்பதற்காக இன்கே நான் எழுதவில்லை. ஒரு சமூகப் போராளி. ஊடக வெளிச்சத்துக்காக இப்படியெல்லாம் செய்கிறார் என்பது போல நீள்கிறது ஜெயமோகனின் கட்டுரை. மக்கள் பிரச்சனைகளை ஊடகத்தின் வெளிச்சத்துக்கு கொண்டு வராமல் வேறு எங்கே கொண்டு செல்வது? நான் சொல்ல நினைப்பதையெல்லாம் இரா. இளவரசன் சொல்லி இருக்கிறார்.

ஜெயலலிதாவும் கருணாநிதியும் போல கும்பல் சேர்த்துக் கொண்டு வெட்டியான தனிநபர் விமர்சனங்களில் ஈடுபட்டும் தம் சிஷ்ய கோடிகளை அந்தக் குப்பைமேட்டில் தள்ளியும் வரும் ஜெயமோகனும் சாருவும் இம்மாதியான மக்கள் நல விவகாரங்களில் கருத்து சொல்லாமலிருப்பது மிகப் பொருத்தமாக இருக்கும். கேரளாவில் ஆதிவாசிகளின் போராட்டத்தில் கலந்து கொண்டதாக அலப்பறை விடும் சாரு இங்கே என்ன செய்திருக்கிறார்? ஸ்பெக்ட்ரம் விவகாரத்தில் கனிமொழி பங்கு பற்றி என்ன எழுதியிருக்கிறார்? குறைந்த பட்சம் ராசா ஊழல் பேர்வழி மன்மோகன் சிங் நல்லவர் என்ற சுப்ரமணியசாமியின் ரீதியிலாவது எழுதியிருக்கலாமே? யாருடைய கருத்துரிமைக்காகவாவது பேசி இருக்கிறார்களா? இந்த சில எழுத்தாளர்களை ஆதர்சமாக நம்பிக் கொண்டு ஆயிரக் கணக்கில் அவர்களுக்கு வாசகர்கள் இருக்கிற போது இவர்கள் மக்கள் நலன் குறித்து கொஞ்சம் கவலைப்பட்டாலும் அது ஆயிரக்கணக்கானவர்களை எளிதில் விரைவில் அடையும். இப்படியான மக்கள் நலன் சார்ந்த விசயங்களுக்காக குரல் கொடுத்து வரும் அருந்ததி ராய் ஒரு தகவல் புரட்சியை நிகழ்த்தி வருகிறார். அவர் எந்த மட்டத்தில் இருந்தாலும் அவரை பற்றிய செய்திகள் பொதுவான வாசகர்களிடையே ஒரு மாற்றுப்பார்வையை முன் வைக்கின்றன. ஊரே பற்றி எரிகிற போதெல்லாம் உறங்கிக் கொண்டிருந்த ஜெயமோகன்கள் இன்று தம் குறுகிய அரசியல் காரணிகளுக்காக ஒருமைப்பாடு கூப்பாடு போடுவது கேலிக்குரியதுதான்.

காஷ்மீர் பிரச்சனையில் பொதுவான மக்கள் தளத்தில் இந்தியாவின் வாதமே மேலோங்கி உள்ளது. அது பொதுவாக பாகிஸ்தானை குறை சொல்வதாகவும் உள்ளது. பாகிஸ்தான் தப்பு இல்லாமல் இல்லை. அப்ப்படிப் பார்த்தால் பலுசிஸ்தானிலும் மற்றும் பாகிஸ்தானிய வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகானங்களில் இந்தியா திட்டமிட்டு பிரிவினைவாத சக்திகளைத் தூண்டி பாகிஸ்தானை பிளவுபடுத்த வேலை செய்வதாக பாகிஸ்தான் சொல்லி வருவதும் பொய்யல்ல. ஆனால் இங்கே இந்த காஷ்மீர பிரச்சனையில் மட்டும் இந்தியாவின் கருத்து அல்லது பாகிஸ்தானின் கருத்து மட்டுமே முன்வைத்து பொதுவில் பேசப்படுகிறது. ஆனால் காஷ்மீரிகளின் கருத்தை யார் கேட்கிறார்கள்? அவர்களுக்கு ஒரு கருத்து உண்டு என்பதையே அடியோடு மறந்து விடுகிறார்கள். ஈழம் அரசியல் சட்டப்படி இலங்கையின் ஒன்றினைந்த பகுதி. அந்த மக்கள் தமிழ் மக்களாக இருப்பதால் நாம் ஈழ விடுதலையில் ஆர்வம் காட்டி வருகிறோம். ஆனால் ஆதே அளவுகோல் என்னாலும் காஷ்மீர மக்களுக்கு வைக்கப்படுவதில்லை. அது எப்போதும் பாகிஸ்தானை வைத்தே பேசப்படுகிரது. காஷ்மீர் இந்தியாவுடன் இணைகையில் இருந்த கருத்து கேட்கும் உரிமை இன்னமும் புறக்கணிக்கப்பட்டே வருகிறது. காஷ்மீரில் நிலம் வெளிமானிலத்தவருக்கு தரப்படமாட்டாது என்ற ஒப்பந்தத்தை குப்பையில் போட்டுவிட்டு ஒரு இந்துக் கோயில் கட்ட இடம் கொடுத்த இந்தியாவின் நேர்மையை இந்த தெசியவாதிகள் கேள்வி கேட்டார்களா? என்றோ பிறந்ததாக இவர்களே சொல்லிக் கொள்ளும் ராமனின் பிறந்த இடத்துக்கு சட்டப்பூர்வமாக உரிமை கொண்டாட வரலாற்றுக்கும் முந்தைய புரானா காலத்தையும் தோண்டியெடுக்கும் இந்த தேசியவாதிகள் எல்லாரும் வெரூம் அறுபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இணைந்த காஷ்மீரின் வரலாற்றை திட்டமிட்டு மறப்பது மறைப்பதும் எதற்காக?

அழகென்னும் வன்முறை

2010-12-22T20:32:00.000-08:00

தோலைக் கிழிக்கும் சுனைகளுடைய நெற்பயிர்களை

அறுவடை செய்து,

வழுக்கும் குறுகிய வரப்புகளில்

தலைச்சுமையை இடையாட்டத்தோடு சுமந்து வருகிற

கூலிக்காரப்பெண்களின் புன்னகை

அழகிய பாடலென திரைகளில் கொண்டாடப்படுகிறது.

பேருந்து நிலைய புறச்சுவர்களை ஒட்டிய

மழைக்கு ஒழுகும் பாலித்தீன் வீடுகளில் நின்று

மழையின் தாரைகளை தமக்குள் வீசியடிக்கும்

ஆடையற்ற அண்ணன் தங்கைக் குழந்தைகளின் விளையாட்டு

அழகனுவபம் பேசும் கவிதையாகிறது.

ஊர்களைத் தவிர்த்து

வெளியே ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நெடுஞ்சாலைகளின் ஓரத்தில்

மெல்லிய மஞ்சள் நிற எண்ணெய் விளக்கொளியை கசியவிட்டு

இருளில் தனித்திருக்கும் குடிசைகளின் சித்திரம்

எளிமையே அழகெனக் காட்டுகிறது.

அழுக்கடைந்த கிழிசல் துணிகளோடும்

முகச்சுருக்கங்களோடும்,

நிலை குத்திய, வேதனை பேசும் விழிகளோடும்

பரபரப்பான நகரத்தெருவோரங்களில்

வாழ்வின் வெறுமையை அனுபவிக்கும்

முதியவளின் கறுப்பு வெள்ளைப் புகைப்படம்

அழகிய கலைப்படைப்பாகிறது.

அழகென்ற நிழலில் நின்று

வன்முறை செய்வது கலையின் சாபமன்றி வேறில்லை.

தீராத கேள்விகளின் ஒளி

2010-12-14T22:00:00.000-08:00

மழழை பேசும் குழந்தைகளிடம்
கேள்விகள் தீரும் போது
இந்த உலகின் ஒளி
இறந்து போயிருக்கும்

வீடற்ற குழந்தை

2010-12-06T19:59:00.000-08:00

பேருந்து நிலையத்தில்
வீடற்ற குழந்தை
அம்மாவின் கந்தலைக் கடித்து
தன்னையும் கடிக்கும்
இந்த மழைக்குளிரில்
என்ன செய்யும் மாமா?